II SA/Sz 432/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak - Siuda Sędziowie Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Asesor WSA Kazimierz Maczewski /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Klimek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zakwalifikowania do domu opieki społecznej p o s t a n a w i a u m o r z y ć postępowanie sądowe Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania E. K. od decyzji z dnia [...] r., nr [...] wydanej z upoważnienia Starosty przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że wskutek zmiany ustawowych kompetencji organów orzekających w sprawach dotyczących skierowań do domów pomocy społecznej organ I instancji uchylił swoją decyzję z dnia [...] r. w sprawie zakwalifikowania J. M. do Domu Pomocy Społecznej , jako bezprzedmiotową, bowiem decyzję w tej sprawie wydać powinien właściwy organ gminy. Od decyzji organu I instancji odwołanie wniósł E. K., prawny opiekun J. M., prosząc o zmianę decyzji wstrzymującej umieszczenie J. M. w Domu Pomocy Społecznej. Nie znajdując podstaw prawnych do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wymienioną na wstępie decyzją, orzekło o jej utrzymaniu w mocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. K. prosi Sąd o umieszczenie J. M. w Domu Pomocy Społecznej oraz o zwolnienie go z obowiązku kuratora i opiekuna. W piśmie z [...] r. E. K. powiadomił Sąd, że [...]r. J. M. została umieszczona w Domu Pomocy Społecznej , a od [...] r. nie jest już jej opiekunem. Pismem z dnia [...] r. E. K. cofnął skargę, wnosząc o umorzenie postępowania w sprawie. W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi na niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Uznając w okolicznościach niniejszej sprawy cofnięcie skargi za skuteczne, postępowanie w sprawie należało umorzyć (art. 161 § 1 pkt 1 wymienionej ustawy).