II SA/Sz 435/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. i G. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wykonania robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę G. K. i M. K. jednym pismem z dnia [...] zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie wykonanych robót budowlanych, obejmujących zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na kotłownię na opał stały wraz z przyłączem cieplnym w celu ogrzania lokalu mieszkalnego nr [...]zrealizowanych na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]. Powyższa decyzja organu II instancji wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została doręczona stronom w dniu[...]. Pismo zawierające skargę G. i M. K. sporządzili w dwóch egzemplarzach i skierowali dwukrotnie do Sądu, raz za pośrednictwem właściwego organu nadając je w dniu [...] do organu i drugi raz przesyłając je bezpośrednio do WSA w dniu [...]. Skarga złożona bezpośrednio do Sądu została przekazana do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego celem nadania jej biegu w dniu [...] r., o czym poinformowano strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest wniesienie skargi w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – zwaną dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym datą wniesienia skargi do sądu jest data złożenia jej bezpośrednio w organie, bądź nadania w urzędzie pocztowym do właściwego organu. Jak wynika z akt niniejszej sprawy decyzja organu odwoławczego z dnia [...] została doręczona skarżącym w dniu[...]. Tak więc zgodnie z procedurą sądowoadministracyjną, skargę na opisaną powyżej decyzję należało wnieść (nadać, złożyć) za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego najpóźniej w dniu [...]. Natomiast skarżący pismo zawierające skargę do Sądu wysłali do organu II instancji w dniu [...], co wynika ze stempla pocztowego na kopercie od skargi (karta 7 akt sądowych). Z powyższego wynika, że skarga ta została wniesiona do WSA (za pośrednictwem organu) z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei drugie pismo ze skargą G. i M. K. wnieśli bezpośrednio do Sądu w dniu[...]., a zatem z uchybieniem zasady zaskarżania decyzji administracyjnych za pośrednictwem właściwego organu. Celem nadania tej skardze właściwego biegu, Sąd w dniu [...]r. przekazał skargę do właściwego organu administracyjnego, który zgodnie z procedurą zobowiązany jest udzielić odpowiedzi na tą skargę i wraz z aktami administracyjnymi sprawy przekazać kompletne dokumenty do Sądu. W konsekwencji niezachowania przez skarżących wymogu zaskarżania decyzji za pośrednictwem organu, datą złożenia drugiej skargi do Sądu jest data przekazania jej przez Sąd do właściwego organu, czyli[...]. Tak więc skarga ta została wniesiona po terminie. Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarga G. i M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] w przedmiocie wykonania robót budowlanych jest niedopuszczalna, albowiem została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.