II SA/Sz 436/08

Dnia 8 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA – Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazania wyposażenia nieruchomości w pojemnik przeznaczony do gromadzenia odpadów komunalnych p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. E.G. pismem z dnia (...( wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...(, w przedmiocie nakazania wyposażenia nieruchomości w pojemnik przeznaczony do gromadzenia odpadów komunalnych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie (...( należnego od złożonej skargi. Pismem z dnia (...( skarżący zwrócił się do Sądu "o zwolnienie z opłat sądowych w kwocie (...(", wskazując na swoją trudną sytuację finansową. Z uwagi na treść tego pisma, Sąd uznał je za wniosek o przyznanie prawa pomocy i wezwał skarżącego do jego uzupełnienia, poprzez złożenie na urzędowym formularzu PPF. W zakreślonym terminie E.G. uzupełnił brak swojego wniosku i wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że do dnia (...( przebywał na zwolnieniu lekarskim i otrzymywał świadczenie w wysokości (...( miesięcznie. Za tę sumę skarżący musiał wykupić lekarstwa, zapłacić za KRUS, jechać do lekarza specjalisty do N. i G. Obecnie nic nie posiada, nigdzie nie pracuje, bo jest chory na cukrzycę, nadciśnienie, stawy i kręgosłup. Ze względu na stan zdrowia nikt nie chce skarżącego przyjąć do pracy. Jego gospodarstwo upadło całkowicie, ponieważ musiał sprzedać ziemię, aby spłacić długi w KRUS-ie. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że: we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostaje jego (...( syn, uczeń technikum; skarżący posiada mały, stary dom do remontu, mieszkanie składające się z dwóch małych pokoi i ślepej kuchni. Nie posiada on innych nieruchomości, żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, nie ma także stałych dochodów, a utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych (puszek, złomu, makulatury). Skarżącemu brakuje środków na leki, żywność i opał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, wówczas gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest umożliwienie dostępu do sądu osobom, które z powodu ubóstwa nie mogłyby wziąć udziału w postępowaniu sądowym, z uwagi na brak środków finansowych pozwalających na uiszczenie opłat sądowych, czy pokrycie wydatków. Mając powyższe na uwadze, po analizie informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz danych wynikających z akt sprawy, stwierdzić należy, że zachodzą przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ocena sytuacji osobistej i majątkowej skarżącego (zły stan zdrowia strony, nieuzyskiwanie stałych dochodów, konieczność utrzymywania się ze zbieractwa surowców wtórnych) pozwala bowiem uznać, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.