II SA/Sz 436/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 września 2018 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) zwanej dalej: "k.p.a.", art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowalne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w K. (dalej: "PINB w K.") nałożył na L. S. obowiązek sporządzenia oraz dostarczenia organowi, w terminie do dnia 29 grudnia 2017 r., oceny technicznej robót budowlanych wykonanych z naruszeniem § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej zwanego "rozporządzeniem z dnia 12 kwietnia 2002 r."), w przedmiocie usytuowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...], na dz. nr [...] (dawniej nr [...]) względem granic z działkami nr [...] (dawniej nr [...]) i nr [...], w zakresie zgodności z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności warunkami technicznymi. Ocena techniczna powinna zawierać rozwiązania pozwalające na usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości oraz musi być wykonana przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności i należącą do właściwej izby samorządu zawodowego. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] r. nałożył na stronę obowiązek sporządzenia i dostarczenia oceny technicznej robót budowalnych wykonanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisie w przedmiocie usytuowania ww. budynku. Decyzją z dnia [...] r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] r. wskazując na potrzebę pozyskania stosownej dokumentacji geodezyjnej przez organ I instancji celem jednoznacznego ustalenia usytuowania przedmiotowego budynku względem granic z sąsiednimi działkami budowlanymi, a następnie wskazania przepisu prawa, który ewentualnie narusza takie sytuowanie budynku. Ponadto organ II instancji wskazał, aby jednoznacznie ustalić krąg stron postępowania oraz wskazać, czy taki status przysługuje wykonawcy robót na sąsiedniej działce. Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji wskazał, że skorzystał z urzędowego rejestru na portalu metadanych Urzędu Miasta K.. Uznał, że żądanie przedłożenia inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej w przedmiotowym przypadku byłoby bezpodstawne i związane z poniesieniem przez zobowiązanego dodatkowych kosztów. Podkreślił, że inwestor L. S. sam wielokrotnie potwierdził wystąpienie nieprawidłowości dotyczącej zlokalizowania budynku przy granicy z działką sąsiednią. W związku z tym, organ uznał ww. okoliczność za udowodnioną. PINB w K. pozyskał dokument sporządzony przez uprawnionego geodetę A. F., z którego wynika, że przedmiotowy budynek jest w odległości 6 i 16 cm od granicy z działką nr [...] (dawniej [...]). Na podstawie zebranego materiału dowodowego organ ustalił, że przedmiotowy budynek został wybudowany niezgodnie z przepisami (§ 12 ust. 2 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r.), tzn. w odległości od kilku do kilkunastu centymetrów od granicy z działkami sąsiednimi, tj. ww. działką nr [...]. L. S. zgłosił ponownie swoje uwagi dotyczące transformacji z mapy analogowej na cyfrową. Przedłożył również dokumentację zdjęciową oraz wykaz współrzędnych naroży budynków. Według obliczeń strony, odsunięcie przedmiotowego budynku od granicy wynosi 12 i 21 cm. Organ uznał, że ww. informacje potwierdzają okoliczności już udowodnione, a określenie faktycznej wielkości odsunięcia od granicy zostanie ostatecznie ustalone w ocenie technicznej, do której inwestor jest zobowiązany niniejszą decyzją. Ponadto L. S. wniósł zarzut, że budynek realizowany na działce nr [...] przez Spółkę B. narusza § 12 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Uważa, że usytuowanie budynków bezpośrednio przy granicy z działką jest dopuszczalne, gdy istniejący lub projektowany budynek na działce sąsiedniej usytuowany jest bezpośrednio przy granicy. Zarzut ten organ uznał za bezzasadny, gdyż zgodnie z zatwierdzoną decyzją o pozwoleniu na budowę budynek L. S. miał być wybudowany bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią, a został posadowiony w odległości niezgodnej z warunkami technicznymi. Organ stanął na stanowisku, że na działce L. S. doszło do nieprawidłowości w postaci naruszenia § 12 ust. 2 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Stanowisko takie zajął również Wojewoda Zachodniopomorski w swej decyzji z dnia [...] r., utrzymując w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla inwestycji na działkach nr [...] i nr [...], obr. [...] wydanej dla inwestora Spółki B.. Jak stwierdził organ opisany przez L. S. proces transformacji z mapy analogowej na cyfrową wyjaśnia przyczynę ujawnienia przedmiotowej nieprawidłowości (przerwa od granicy z działką) już po uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na użytkowanie. Podkreślił, że organ nadzoru budowlanego nie rozstrzyga o winie i odpowiedzialności za zaistniałą sytuację. Kwestia ta nie jest przedmiotem postępowania. Organ uznał, że był zobligowany przeprowadzić postępowanie w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z przepisami i zastosowany tryb nie podlega uznaniu administracyjnemu. Wskazał, że Spółka B. jest inwestorem budynku realizowanego na działkach sąsiednich (nr [...] i [...]), a nie jedynie wykonawcą robót budowlanych. L. S., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł odwołanie od ww. decyzji organu I instancji z dnia [...] r. Wydanej decyzji odwołujący się zarzucił naruszenie: - art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, polegające na ich zastosowaniu w sytuacji, kiedy w sprawie nie wystąpiły podstawy do nałożenia na odwołującego się obowiązków sporządzenia oraz dostarczenia do organu oceny technicznej robót budowlanych wykonanych z naruszeniem § 12 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r., wobec braku wykonania robót budowlanych z naruszeniem prawa w tym ww. przepisu rozporządzenia, - art. 138 § 2 k.p.a., polegające na niezastosowaniu się do wytycznych organu II instancji zawartych w decyzji z dnia [...] r., - art. 77 k.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie w konsekwencji czego organ I instancji nie poczynił wszelkich niezbędnych ustaleń faktycznych i nie zebrał pełnego materiału dowodowego pozwalającego na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy, w tym w szczególności nie dokonał ustaleń w zakresie: - jaka była osnowa geodezyjna, w dacie zakończenia budowy budynku na działce nr [...] i czy na jej podstawie budynek został wybudowany niezgodnie z pozwoleniem na budowę, - czy zmiana (ucyfrowienie) sposobu prowadzenia map, która miała miejsce w 2015 r. na terenie objętym sprawą, miała lub mogła mieć wpływ na ustalenie aktualnego położenia wybudowanego przez odwołującego się w 2012 r. budynku, - czy dokumentacja powykonawcza budynku położonego na działce nr [...] została sporządzona w sposób nieprawidłowy, tj. czy budynek został naniesiony na mapy (ZUD) niezgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami Prawa geodezyjnego, które to okoliczności miały i mają istotne znaczenie dla prawidłowego rozpatrzenia sprawy, w tym w szczególności ustalenia, czy na etapie realizacji prac budowlanych przez odwołującego się doszło do naruszenia prawa, a jeżeli tak, to której normy prawnej. Odwołujący wniósł jednocześnie o dopuszczenie i przeprowadzenie przez organ dowodu z: - protokołu kontroli obowiązkowej zakończonej budowy istniejącego obiektu budowlanego z dnia [...] r. sporządzonej przez organ I instancji na okoliczność jego treści, w szczególności potwierdzenia przez organ I instancji zgodności wykonanej przez odwołującego się inwestycji zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, - decyzji z dnia [...] r. na okoliczność skutków prawnych wydanej ostatecznej decyzji administracyjnej, legalności wybudowania przez odwołującego się budynku, - pomiaru powykonawczego z dnia [...] r. na okoliczność wybudowania budynku przez odwołującego się zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w tym w szczególności wybudowania budynku na granicy z ówczesną działką nr [...], - z zeznań świadka geodety S. S. na okoliczność sporządzenia dokumentacji powykonawczej w 2012 r. dla inwestycji prowadzonej przez odwołującego się, obowiązujących w tym czasie osnów i punktów geodezyjnych, skutków ucyfrowienia w nowym układzie 2000 w 2015 r. osnów, w tym ewentualnych zmian pomiędzy poprzednio nanoszonymi punktami obiektów itp., a stanem aktualnym, po zastosowaniu nowego układu 2000, - z ostrożności procesowej o (uzyskanie) opinii biegłego geodety na okoliczność zbadania poprawności sporządzonej w 2012 r. dokumentacji powykonawczej w zakresie wybudowanego obiektu przez odwołującego się, obowiązujących w tym czasie osnów i punktów geodezyjnych, skutków ucyfrowienia w nowym układzie 2000 w 2015 r. osnów, w tym ewentualnych zmian pomiędzy poprzednio nanoszonymi punktami obiektów itp., a stanem aktualnym, po zastosowaniu nowego układu 2000. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "ZWINB w S."), uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] r. w części dotyczącej terminu i określił termin wykonania czynności wskazanych przez organ I instancji do dnia [...] r., w pozostałej części ZWINB w S. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, po przytoczeniu brzmienia art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowalne, wskazał, iż organ I instancji stwierdził, że przedmiotowy budynek został wybudowany w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w § 12 ust. 2 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. PINB w K. prowadził postępowanie w trybie przepisów art. 51 ustawy Prawo budowlane w sprawie nieprawidłowości dotyczących usytuowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] względem granic działek sąsiednich nr [...] i [...], ponieważ zgodnie z dokonanymi ustaleniami przedmiotowa inwestycja została zrealizowana z naruszeniem ww. przepisu. Organ odwoławczy zaznaczył, że niezależnie od uzasadnienia faktycznego kwestionowanej decyzji, rozpatrując ponownie sprawę, organ I instancji zrealizował wytyczne ZWINB w S. zawarte w decyzji z dnia [...] r. PINB w K. pozyskał inwentaryzację geodezyjną pt. "Szkic usytuowania budynków względem linii granicznej (między działkami nr [...] i [...])", autorstwa uprawnionego geodety. Zdaniem organu II instancji, z ww. opinii wynika wprost, że przedmiotowy budynek zlokalizowany został w odległości od 6 cm (pkt nr 3) do 16 cm (pkt nr 4) od granicy z działką nr [...] (dawniej [...]. Według ZWINB w S., z powyższego opracowania geodezyjnego wynika nie tylko zasadność dalszego prowadzenia przedmiotowego postępowania, ale również konieczność ustalenia najmniej dotkliwego dla inwestora rozwiązania pozwalającego na usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, polegających na niezgodnym z prawem odsunięciu przedmiotowego budynku od granicy z działką sąsiednią. Kwestię tę ma rozwiązać ocena techniczna, przedłożenia której właśnie żąda kwestionowana decyzja. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, ZWINB w S. ponownie wskazał, że będące przedmiotem postępowania nieprawidłowości nie dotyczą w ogóle dokładności sporządzenia dokumentacji powykonawczej przedmiotowej inwestycji, ani też sposobu prowadzenia ewidencji przez Państwowy Zasób Kartograficzny i Geodezyjny, czy też ewidencji Urzędu Miasta K.. Nieprawidłowości dotyczą rzeczywistego usytuowania w terenie przedmiotowego budynku względem istniejących granic z sąsiednimi działkami budowlanymi. Nieprawidłowości te uniemożliwiają prawidłową realizację inwestycji na działkach sąsiednich i z tego względu należy je usunąć. Jeżeli w trakcie geodezyjnego wyznaczania przedmiotowego budynku w terenie, znaki graniczne działki nr [...] uległy zanikowi, wówczas należało w pierwszym rzędzie odtworzyć te znaki, w dalszej dopiero zaś kolejności wytyczyć budynek w terenie. Podsumowując organ II instancji stwierdził, że stan faktyczny sprawy jest jednoznaczny i wydanie kwestionowanej decyzji było w pełni uzasadnione. Przedstawiona organowi inwentaryzacja geodezyjna została sporządzona przez uprawnionego geodetę, który ponosi odpowiedzialność zawodową oraz karną za sporządzoną przez siebie dokumentację geodezyjną. Zgłoszone wnioski dowodowe organ odwoławczy uznał, za niemające znaczenia dla sprawy, gdyż nie dotyczą rozstrzyganych kwestii (niewłaściwego wytyczenia budynku w terenie), zaś zakres żądanych czynności dowodowych sam w sobie wykracza poza ramy postępowania uzupełniającego art. 136 k.p.a. Konieczność przeprowadzenia postępowania odwoławczego przesądziła o konieczności zmiany przez organ odwoławczy terminu wykonania rzeczonego obowiązku. L. S., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. decyzję organu odwoławczego z dnia [...] r. wnosząc o jej uchylenie w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją PINB w K. z dnia [...] r. Kwestionowanej decyzji organu odwoławczego skarżący zarzucił naruszenie: 1). art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, polegające na ich zastosowaniu w sytuacji kiedy w sprawie nie wystąpiły podstawy do nałożenia na skarżącego obowiązków sporządzenia oraz dostarczenia do organu oceny technicznej robót budowlanych wykonanych z naruszeniem § 12 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r., wobec braku wykonania robót budowlanych z naruszeniem prawa w tym ww. przepisu rozporządzenia. 2). art. 138 § 2 k.p.a., polegające na niezastosowaniu się do wytycznych organu II instancji zawartych w decyzji z dnia [...] r., 3). art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w konsekwencji czego organ II instancji nie poczynił wszelkich niezbędnych ustaleń faktycznych i nie zebrał pełnego materiału dowodowego pozwalającego na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy, w tym w szczególności nie dokonał ustaleń w zakresie: - skutków prawnych protokołu kontroli obowiązkowej zakończonej budowy istniejącego obiektu budowlanego z dnia [...]. sporządzonej przez PINB, tj. potwierdzenia zgodności wykonanej przez skarżącego inwestycji zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, - skutków prawnych decyzji z dnia [...] r., wydanej ostatecznej decyzji administracyjnej udzielającej pozwolenia na użytkowanie, - skutków pomiaru powykonawczego z dnia [...] r., w tym w szczególności czy doszło do wybudowania budynku na granicy z ówczesną działką gruntu nr [...], 4). art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w konsekwencji, przedwcześnie i ze szkodą dla prawidłowego rozpoznania sprawy nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie: - zeznań świadka geodety S. S. na okoliczność sporządzenia dokumentacji powykonawczej w 2012 r. dla inwestycji prowadzonej przez skarżącego, obowiązujących w tym czasie osnów i punktów geodezyjnych, skutków ucyfrowienia w nowym układzie 2000 w 2015 r. osnów, w tym ewentualnych zmian pomiędzy poprzednio nanoszonymi punktami obiektów itp., a stanem aktualnym, po zastosowaniu nowego układu 2000, przez co bezpodstawnie nałożył obowiązek na skarżącego uznając, że w trakcie wykonania inwestycji naruszył prawo, - opinii biegłego geodety na okoliczność zbadania poprawności sporządzonej w 2012 r. dokumentacji powykonawczej w zakresie wybudowanego obiektu przez skarżącego, obowiązujących w tym czasie osnów i punktów geodezyjnych, skutków ucyfrowienia w nowym układzie 2000 w 2015 r. osnów, w tym ewentualnych zmian pomiędzy poprzednio nanoszonymi punktami obiektów itp., a stanem aktualnym, po zastosowaniu nowego układu 2000, przez co bezpodstawnie nałożył obowiązek na skarżącego uznając, że w trakcie wykonania inwestycji naruszył prawo, oraz nie zbadał istotnych dla sprawy okoliczności, takich jak: - jaka była osnowa geodezyjna, w dacie zakończenia budowy budynku na działce nr [...] i czy na jej podstawie budynek został wybudowany niezgodnie z pozwoleniem na budowę, - czy zmiana (ucyfrowienie) sposobu prowadzenia map, która miała miejsce w 2015 r. na terenie objętym sprawą, miała lub mogła mieć wpływ na ustalenie aktualnego położenia wybudowanego przez odwołującego się w 2012 r. budynku, - czy dokumentacja powykonawcza budynku położonego na działce nr [...] została sporządzona w sposób nieprawidłowy, tj. czy budynek został naniesiony na mapy (ZUD) niezgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami Prawa geodezyjnego, które to okoliczności miały i mają istotne znaczenie dla prawidłowego rozpatrzenia sprawy, w tym w szczególności ustalenia, czy na etapie realizacji prac budowlanych przez skarżącego doszło do naruszenia prawa, a jeżeli tak, to której normy prawnej. Ponadto skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., skierowanego do PINB w K., z którego treści wynika wprost, że precyzyjne ustalenie dokładnego usytuowania budynku względem granic nieruchomości można określić jedynie poprzez jednorodny pomiar terenowy na te same punkty osnowy geodezyjnej, co dowodzi tego, że pomiar geodety, który stanowił podstawę rozstrzygnięcia, nie został wykonany na tej samej osnowie, lecz innej, która powstała po transformacji. Zdaniem skarżącego, przeprowadzenie tego dowodu wydaje się być niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, a nadto nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Skarżący zaznaczył, że wbrew ustaleniom organów obu instancji nigdy nie potwierdził wystąpienia nieprawidłowości dotyczącej zlokalizowania budynku przy granicy z działką sąsiednią. Okoliczność, że budynek został wybudowany nie przy granicy działki, tylko w niewielkiej odległości nigdy nie została przez skarżącego przyznana, a co najwyżej wskazana jako wynikająca z aktualnych pomiarów geodezyjnych, które – co istotne – zostały wykonane w 2015 r., kiedy dokumentacja geodezyjna została ucyfrowiona w ramach układu 2000. W czasie realizacji budowy mapy miały charakter analogowy, a tym samym rzeczywisty pomiar obarczony był większą tolerancją odchyleń. W ocenie strony, niedopuszczalne jest dokonanie oceny prawidłowości wykonanych prac budowlanych w oparciu o aktualne mapy geodezyjne, z pominięciem osnów i zasad pomiarów geodezyjnych obowiązujących w 2012 r., kiedy budowę zakończono. Wskazał, że logika rozumowania organów nie zasługuje na uwzględnienie. Więcej, wynika z niej, że organy mogą niemalże każdego inwestora, który realizował inwestycje posługując się mapami analogowymi (co było powszechne przez dekady), po dokładnym pomiarze cyfrowym zobowiązać do legalizacji budowy lub ewentualnej rozbiórki. Zdaniem skarżącego, akceptacja tego stanu rzeczy stanowiłaby zgodę na naruszenie podstawowej zasady lex retro non agit. Więcej, organy obu instancji pominęły fakt, że w 2012 r. dokonały samodzielnie ustaleń w zakresie prawidłowości i zgodności z prawem (pozwoleniem na budowę i projektem) wykonanego przez skarżącego budynku, zezwalając na jego użytkowanie (decyzja ostateczna). Zauważył, że w obrocie prawnym funkcjonuje ważna ostateczna decyzja udzielająca pozwolenia skarżącemu na użytkowanie obiektu. Okoliczność ta powoduje, że nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania w myśl art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowalne. Ponadto organ nie miał możliwości ustalić, że nastąpiło odsunięcie od granicy działki z naruszeniem § 12 ust. 2 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r., gdyż organ nie przeprowadził w tym zakresie jakiegokolwiek postępowania dowodowego. Z tych względów skarżący złożył wnioski dowodowe, których przeprowadzenie było obowiązkiem organu, a czego nie uczynił, mimo postawionych zarzutów przez odwołującego się, a także wytycznych organu II instancji z decyzji z dnia [...] r., który wskazał na nieprawidłowości, w tym wskazał na zlecenie opinii geodezyjnej. Zdaniem strony, opinią taką nie są wyjaśnienia geodety wykonującego usługi na zlecenie właściciela działek nr [...] i [...], z którym skarżący się pozostaje w sporze administracyjnym. Wyjaśnienia takie obarczone są wadą braku bezstronności i nie udzielają wyjaśnień na kluczowe dla sprawy kwestie. Skarżący wskazał, że istotną w sprawie okolicznością jest, że w toku postępowania organ I instancji znał stanowisko w sprawie spornej nieruchomości po otrzymaniu pisma Prezydenta Miasta K.. Treść ww. pisma dowodzi tego, że pomiar geodety, który stanowił podstawę rozstrzygnięcia w tej sprawie, nie został wykonany na tej samej osnowie, lecz innej, która powstała po transformacji, a tym samym nie mógł stanowić podstaw do wydania decyzji w niniejszej sprawie. Podkreślił ponadto, iż gdyby przyjąć całkowicie teoretycznie – czemu skarżący zaprzecza – że budynek w dacie jej zakończenia w 2012 r., na gruncie obowiązujących wówczas przepisów został wybudowany z tzw. przesunięciem od granicy geodezyjnej, to i tak nie doszło do naruszenia § 12 ust. 2 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Zgodnie bowiem z tym przepisem, sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy. Na rozprawie w dniu 27 września 2018 r., pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Wniesiona skarga okazała się niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (ZWINB) z dnia [...] r., uchylająca w części decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w K. (PINB) co do terminu wykonania obowiązku oraz utrzymującą w mocy decyzję w części dotyczącej obowiązku sporządzenia oraz dostarczenia organowi oceny technicznej robót budowlanych wykonanych z naruszeniem § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej zwanego "rozporządzeniem z dnia 12 kwietnia 2002 r.") w przedmiocie usytuowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...], na dz. nr [...] (dawniej nr [...]) względem granic z działkami nr [...] (dawniej nr [...]) i nr [...], w zakresie zgodności z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności warunkami technicznymi. Ocena techniczna powinna zawierać rozwiązania pozwalające na usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości oraz musi być wykonana przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności i należącą do właściwej izby samorządu zawodowego. Decyzja została wydana w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r. poz.1332) Powołany wyżej przepis stanowi, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania (ust. 1 pkt 2). Przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 (ust. 7). Z ustalonego przez organ stanu faktycznego sprawy oraz załączonych do skargi akt administracyjnych sprawy wynika, że budynki mieszkalne realizowane na działkach [...] i [...] oraz [...] zostały zaprojektowane na granicy działki jako budynki przylegające do siebie, co odpowiadało zarówno przepisom § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jak i ustaleniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwała nr XXXIV/410/2009 Rady Miejskiej w Koszalinie w sprawie zespołu mieszkalno- usługowego Podgórna-Batalionów Chłopskich – Dz.Urz.Woj. Zacho. Nr 56, poz. 1435). W trakcie realizacji budynku na działkach [...] i [...] okazało się, że pomiędzy tym budynkiem a budynkiem wybudowanym na działce nr [...] powstała szczelina wskazująca na usytuowanie budynku (dz.[...]) w odległości od 6 do 16 cm od granicy działki. Budowa tego budynku, stanowiącego własność skarżącego została zakończona natomiast uprawniony geodeta sporządził inwentaryzację geodezyjną powykonawczą zgłoszoną do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 6 kwietnia 2012 r., z której wynika, że budynek posadowiony jest przy granicy z działkami nr [...] (dawniej [...] i [...]. Inwentaryzacja powykonawcza została sporządzona na mapie analogowej. Przeniesienie danych z tej mapy na mapę cyfrową po digitalizacji zasobów geodezyjno-kartograficznych doprowadziło do ustalenia, że budynek skarżącego nie jest zlokalizowany bezpośrednio przy granicy z działkami sąsiednimi, co – zdaniem organów nadzoru budowlanego, narusza przepis § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy- w ocenie Sądu- zasadności nałożenia na skarżącego obowiązku wykonania oceny technicznej robót wykonanych na działce nr [...] w związku z nieprawidłowym posadowieniem wzniesionego na tej działce budynku względem granicy działki. Przypomnieć należy, że obydwa budynki, zarówno ten zlokalizowany na działce nr [...] jak i usytuowany na działkach [...] i [...] uzyskały w pozwoleniach na budowę prawo do ich posadowienia przy granicy działki, co jest zgodne z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego jak i § 12 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych [...]. Obydwa budynki zostały zaprojektowane w sposób uwzględniający tę okoliczność i z takim założeniem zostały zrealizowane, z tym że budynek na działce nr [...] został wykonany wcześniej, a w roku 2012 uprawniony geodeta sporządził inwentaryzację geodezyjną powykonawczą. Prace geodezyjne wykonane na zlecenie inwestora budynku posadowionego na działce nr [...] i [...] jak i na zlecenie organu (inwentaryzacja geodezyjna geodety A. F.) już po digitalizacji danych w 2015 r. wykazały, że budynek zrealizowany na działce sąsiedniej do granicy nie przylega i jest od niej oddalony od 6 do 16 cm. Nie jest rzeczą organów nadzoru budowlanego badanie przyczyn, dla których budynek posadowiony na działce [...], w oparciu osnowy i punkty geodezyjne obowiązujące sprzed digitalizacji zasobów geodezyjnych, został wytyczony niezgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę oraz z naruszeniem § 12 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych [...], ustalanie stopnia zawinienia inwestora czy geodety wykonującego pomiary. Istotą prowadzonego postępowania, po stwierdzeniu nieprawidłowo posadowionego budynku, która to nieprawidłowość nie pozostaje bez wpływu na budynek sąsiedni jest doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem, a co za tym idzie nałożenie na inwestora, w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, takich obowiązków, które doprowadzą wybudowany budynek do stanu zgodnego z prawem, w oparciu o fachowo sporządzoną (przez osobę o wskazanych w decyzji kompetencjach) ocenę techniczną wskazującą rozwiązania pozwalające na usunięcie nieprawidłowości. Digitalizacja zasobów geodezyjno-kartograficznych stała się faktem prawnym i w zestawieniu z analogowym sposobem sporządzania map pozwala na uszczegółowienie danych geodezyjnych. Zastosowanie nowego układu osnów (2000) od roku 2015 i korzystanie z map cyfrowych, tak jak w rozpoznawanej sprawie – ze względu na sposób posadowienia budynków przy granicy działki- nie pozostało bez wpływu na ocenę zgodności z prawem procesu budowlanego i z tego powodu sanowanie stwierdzonych naruszeń stało się konieczne. W istocie, jak słusznie zauważył skarżący, powołując się na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia 25 maja 2017 r., precyzyjne usytuowanie budynku względem granic nieruchomości można określić przez jednorodny pomiar geodezyjny nieruchomości. Nie może to jednak oznaczać, że budynek, którego posadowienie względem budynku już wybudowanego (budynek skarżącego), posadowionego na podstawie danych analogowych i w oparciu o inny układ osnów oraz którego prawidłowe posadowienie jest istotne dla budynku sąsiedniego, geodeta będzie wytyczał również o dane analogowe, nie zaś w oparciu o mapy cyfrowe i na podstawie układu 2000. Jeżeli odstępstwa w posadowieniu budynku, wytyczonego w oparciu o system analogowy czy też cyfrowy, mają wpływ na prawidłowość procesu budowlanego, obowiązkiem organów nadzoru budowlanego jest doprowadzenie stwierdzonych naruszeń do stanu zgodnego z prawem. Uznając, że organy nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy oraz zebrały niezbędny materiał dowodowy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zostały wydane zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz przepisami postępowania administracyjnego zaś zarzuty podniesione w skardze są niezasadne. Z tych względów skargę L. S.- na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.