II SA/Sz 441/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...], K.J. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze skargą na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...], odmawiającą zwrotu nadpłaconej kwoty [...] zł, uiszczonej za wydanie karty pojazdu marki [...], której zwrotu skarżąca domagała się od organu w oparciu o wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. Zarządzeniem sądu z dnia [...] skarżąca K.J. została wezwana do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem tej skargi do sądu administracyjnego, wyczerpała środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Prezydenta Miasta wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżąca (pismo z dnia [...], ) podała, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego zwróciła się pismem (zatytułowanym "Wezwanie") do Urzędu Miejskiego o zwrot nadpłaty za kartę pojazdu. W odpowiedzi, z pisma UM wynikało, że zwrot nadpłaty jej się nie należy i może odwołać się od decyzji do WSA. Do pisma skarżąca załączyła kopię wezwania do Urzędu Miejskiego ( pismo z dnia [...]). W odpowiedzi na skargę, Prezydenta Miasta wniósł o jej o oddalenie w całości, podnosząc, między innymi, zarzut przedawnienia . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej "P.p.s.a.", przedmiot postępowania przed sądami administracyjnymi obejmuje również kontrolę innych niż decyzje lub postanowienia akty lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W sprawie niesporna jest kwestia właściwości sądu administracyjnego do orzekania w przedmiocie żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310), która była przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 3/07. W uchwale tej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 powołanego rozporządzenia jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a. Zatem kwestionowane skargą pismo Prezydenta Miasta z dnia [...], którym organ odmówił skarżącej K.J. zwrotu żądanej kwoty [...] zł, stanowi czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., podlegającą zaskarżeniu sądu administracyjnego. Należy podkreślić, że konieczną przesłanką dopuszczalności złożenia skargi do sądu administracyjnego jest wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 P.p.s.a.). W przypadku aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., przyjmuje się, że skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 P.p.s.a.). Z powyższego wynika, że do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego na czynność odmowy zwrotu kwoty stanowiącej nadpłatę za wydanie karty pojazdu, było konieczne uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z dokonanej czynności mającej charakter publicznoprawny. Z akt przedmiotowej sprawy, nie wynikała podniesiona wyżej okoliczność złożenia przez skarżącą, wymaganego ustawowo, wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Z tego też względu skarżąca została zobowiązana zarządzeniem z dnia [...] do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed jej wniesieniem, skierowała do Prezydenta Miasta wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wywołanego czynnością tego organu z dnia [...]. Z odpowiedzi skarżącej wynika, że nie skierowała do organu takiego wezwania. Powyższego faktu nie zmienia to, że swoje żądanie skierowane do organu skarżąca zatytułowała "Wezwanie", bowiem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa winno być skierowane do organu po dokonaniu przez niego czynności, tj. udzieleniu odpowiedzi na żądanie skarżącej. W tej sytuacji, uznać należy, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna bowiem skarżąca nie wykazała, że dopełniła wymogu skutecznego wniesienia skargi, polegającego na skierowaniu uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wywołanego kwestionowaną czynnością Prezydenta Miasta. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jako niedopuszczalną z innych przyczyn, a jedną z takich przyczyn jest niewyczerpanie środków zaskarżenia. Podkreślić jednocześnie trzeba, że skarżąca, w piśmie z dnia [...], została przez organ prawidłowo pouczona o zasadach wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie