II SA/Sz 444/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu otrzymanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...], Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania W.S., utrzymało w mocy decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta, z dnia [...], Nr [...] orzekającą o obowiązku zwrotu należności w kwocie [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami z tytułu otrzymanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego przez osobę uprawnioną – K.S. w okresie [...]. Powyższa decyzja doręczona została W.S. w dniu [...], z pouczeniem o prawie wniesienia od niej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 28.03.2012 r. (data nadania skargi w placówce pocztowej) W.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, jako wniesionej po terminie. Z uwagi na fakt, że przedmiotowa skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem skarżącego (W.S. przesłał do sądu kserokopię skargi), zarządzeniem z dnia 02.05.2012 r. sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu podpisanej skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało W.S. w dniu 11.05.2012 r., jednakże w zakreślonym przez sąd terminie, ani dotychczas skarżący nie wykonał zobowiązania sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej wyżej ustawy. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej, znajdującego się aktach administracyjnych niniejszej sprawy, wyżej wymieniona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], zawierająca pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego, została doręczona skarżącemu w dniu 20.02.2012 r., tak więc 30 - dniowy termin do wniesienia skargi do sądu upłynął w dniu 21.03.2012 r. (środa). Tymczasem W.S. skargę na wyżej wymienioną decyzję wniósł w dniu 28.03.2012 r. (środa). W konsekwencji, stwierdzić należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, iż z treści art. 46 § 1 pkt 4 wskazanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ustawy, a które w tej sprawie nie występują. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. Niezachowanie natomiast wymogów formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 ww. ustawy, wezwaniem skarżącego przez sąd do usunięcia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy. W niniejszej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, nie wykonał zobowiązania sądu. W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.