II SA/Sz 445/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), po rozpatrzeniu w dniu 24 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta Miasta o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia w sprawie z Jego skargi na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku podjęcia działań w celu przeprowadzenia rekultywacji zanieczyszczonego środowiska gruntowo – wodnego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia Prezydent Miasta S. wraz ze skargą, na zarządzenie pokontrolne Z. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku podjęcia działań w celu przeprowadzenia rekultywacji zanieczyszczonego środowiska gruntowo – wodnego, złożył jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. Jak wynika z treści skargi, skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Powyższy pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia – tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. W złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia strona skarżąca nie wskazała, by zachodziły okoliczności wymienione w powołanym wyżej przepisie. Podobnie analiza akt sprawy nie wskazuje, aby wykonanie aktu prowadziło do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.