II SA/Sz 446/10
PostanowienieWSA w Szczecinie2010-07-26
Skład orzekający: Elżbieta Makowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji zobowiązującej cudzoziemkę do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, biorąc pod uwagę jej sytuację osobistą, rodzinną i polityczną w kraju pochodzenia?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji zobowiązującej cudzoziemca do opuszczenia terytorium RP, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie sądu, wyjazd cudzoziemca przed rozpoznaniem skargi może pozbawić go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu i uczynić udzieloną ochronę iluzoryczną, co narusza standardy rzetelnej procedury i prawo do sądu. Dodatkowo, uwzględniono sytuację rodzinną skarżącej, w tym pobyt jej syna na terytorium RP.Stan faktyczny
D. O. wniosła skargę na decyzję Wojewody zobowiązującą ją do opuszczenia terytorium RP. Wniosła również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, uzasadniając to niemożnością powrotu do kraju pochodzenia z powodu sytuacji osobistej (zagrożenie przemocą ze strony byłego męża) i politycznej, a także faktem przebywania w Polsce jej małoletniego syna. Sąd uwzględnił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemki do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
D. O., reprezentowana przez pełnomocnika adw. P. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemki do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W skardze D. O. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że jej powrót do [...]nie jest możliwy z uwagi na sytuację osobistą strony (zagrożenie przemocy ze strony męża, z którym jest po rozwodzie), a także wydarzenia polityczne, które rozgrywają się w jej kraju. Ponadto skarżąca podała, że w Polsce znajduje się jej [...]-letni syn B. A., który – jak wynika z akt administracyjnych - uczy się i mieszka we [...]i stara się o stały pobyt w Polsce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powołanego przepisu wynika, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zaś wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Przy czym szkoda może mieć zarówno charakter majątkowy, jaki i niemajątkowy, gdyż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona w późniejszym czasie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast Sąd, który rozpoznaje wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, mając na uwadze interes wnioskodawcy, powinien uwzględnić zarówno okoliczności wskazane przez stronę, jak i te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy.
Stosownie do powyższego, zważywszy argumenty podnoszone przez skarżącą we wniosku oraz na różnych etapach postępowania administracyjnego, oraz okoliczności wzięte przez Sąd z urzędu stwierdzić należy, że zachodzą okoliczności przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, której przedmiot dotyczy nakazu opuszczenia przez skarżącą D. O. terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek należy mieć przede wszystkim na względzie stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt II OZ 1330/05 (niepublikowane), że wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu (podobnie w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2010r. V SA/Wa 746/10 opublikowanym w internetowej bazie orzeczeń NSA - orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przemawia sytuacja rodzinna skarżącej, a w szczególności fakt, że nieletni syn skarżącej także przebywa na terytorium RP.
W tej sytuacji, uznając, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło