II SA/Sz 446/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA M. Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA M. Mysiak Sędzia WSA A. Windak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lipca 2017 r. sprawy z urzędu o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 446/17 w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego na uchwałę Rady Miejskiej w Międzyzdrojach z dnia 3 marca 2016 r., nr XIX/184/16 w sprawie ustalenia Strefy Płatnego Parkowania oraz ustalenia wysokości stawek i sposobu pobierania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych - gminnych w granicach administracyjnych miasta Międzyzdroje, postanawia: sprostować z urzędu wyżej wskazany wyrok w ten sposób, że w jego sentencji w wersie drugim od dołu zastąpić "§ 3 ust. 2 Regulaminu" zapisem "§ 3 ust. 3 Regulaminu". Uzasadnienie : Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie zaistniała okoliczność uzasadniająca sprostowanie z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej, gdyż przy sporządzeniu sentencji wyroku w dniu 5 lipca 2017 r., podano błędnie numer ustępu § 3 Regulaminu Strefy Płatnego Parkowania stanowiącego Załącznik Nr 2 zaskarżonej uchwały. Zamiast ust. 3 wpisano ust. 2. Na oczywistość ww. omyłki zwrócił uwagę po odczytaniu wyroku pełnomocnik organu, co przyznał również Sąd. Kwestia ta nie budziła również wątpliwości obecnego na rozprawie Prokuratora. Na oczywistość omyłki wskazywały motywy wydanego i ogłoszonego wyroku, który rozstrzygał o będącej przedmiotem sporu wykładni art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1440) i możliwości pobierania opłat w soboty. Stwierdzenie nieważności § 3 ust. 3 Regulaminu Strefy Płatnego Parkowania stanowiącego Załącznik Nr 2 zaskarżonej uchwały miało na celu zachowanie spójności prawnej postanowień Regulaminu z § 2 ust. 4 uchwały, który w wyniku wydanego wyroku winien określać zasady pobierania opłat w dni robocze, jednakże nie w soboty. Wskazany zaś omyłkowo § 3 ust. 2 Regulaminu, stanowiąc, że opłaty, o których mowa w ust. 1, pobiera się za parkowanie pojazdów samochodowych w wyznaczonych miejscach w SPP, określa ogólną zasadę związaną z pobieraniem opłat w wyznaczonych miejscach w SPP, która to kwestia nie była przedmiotem skargi jak i rozważań Sądu. W tych okolicznościach, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak na wstępie.