II SA/Sz 450/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Nr [...] Burmistrza M. z dnia [...], w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza M. z dnia [...]. B.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Nr [...] Burmistrza [...] z dnia [...], ustalającą na rzecz M.S. i K.S. warunki zabudowy dla inwestycji polegającejna nadbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, położonego przy ul. [...] w [...]. Jednocześnie w skardze, B.K. zwróciła się do organu, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, ewentualnie, po przekazaniu sądowi skargi, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy. Skarżąca wniosła o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania powyższych decyzji ze względu na to, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, w postaci utraty wartości nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie – organ, który je wydał, stosownie do art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Stosownie do art. 61 § 3, zdanie pierwsze, P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna stanowi inaczej. Powołana regulacja prawna przewiduje możliwość wstrzymania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ odwoławczy nie wydał orzeczenia na podstawie art. 61 § 2 P.p.s.a. W skardze znajduje się również żądanie wstrzymania wykonania decyzji organów obu instancji skierowane do sądu, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Na stronie składającej wniosek na tej podstawie ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu, czy ogólnikowe stwierdzenie o możliwości wystąpienia niepowetowanej szkody. Należy mieć także na względzie, że o możliwości przyznania ochrony, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., nie decyduje rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może polegać na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, sąd uznał, iż skarżąca nie wykazała, że wykonanie decyzji objętych wnioskiem, może wywołać następstwa, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Abstrahując od tego, że argumentacja skarżącej o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody w postaci utraty wartości nieruchomości, nie zawiera wyczerpującego uzasadnienia wniosku, należy także uwzględnić, że decyzje zostały wydane w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Decyzja tego rodzaju nie wywołuje następstwa, na które powołuje się skarżąca. Potencjalne zagrożenia, związane z ewentualnym obniżeniem wartości nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością, której dotyczy decyzja w związku z realizacją inwestycji, należy wiązać z ewentualnym wykonaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, nie zaś będącej przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania, decyzji o warunkach zabudowy (por. także postanowienie NSA z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 92/12, opubl. w Lex nr 1138302). W świetle powyższych rozważań, brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji objętych wnioskiem B.K. Z tego względu, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.