II SA/Sz 452/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na rzecz skarżącego J. K. kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia [...] po rozpatrzeniu wniosku J. K. dotyczącego zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego w ramach zabudowy zagrodowej w siedlisku rolnym, na działce nr [...] N. obr. [...] obręb ewidencyjny M. , gmina M. - Burmistrz M. w punkcie 1 odmówił zawieszenia postępowania na wniosek strony, zaś w punkcie 2 odmówił zawieszenia postępowania ze względu na potrzebę uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W pouczeniu organ I instancji wskazał, że na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje. J. K., pomimo wskazanego pouczenia, złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Kolegium jednocześnie pouczyło strony postępowania o możliwości zaskarżenia przedmiotowego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Na powyższe postanowienie J. K. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że po złożeniu skargi Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 j.t. ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.". W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3). Przedmiotem rozpoznania skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Stosownie do art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Poczynając od dnia 11 kwietnia 2011 r., w myśl art. 101 § 3 k.p.a. zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2183/13 i cytowane w nim orzecznictwo, postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 1272/12 oraz wyrok NSA z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II OSK 1188/12). Istotą nowelizacji art. 101 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego wprowadzonej ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 6, poz. 18), było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne, przy jednoczesnym wyłączeniu możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc na postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Mając powyższe na względzie w orzecznictwie zostało wyrażone stanowisko, zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę jako niedopuszczalną na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania i to nawet w sytuacji, gdy organ odwoławczy rozpoznał zażalenie na postanowienie organu I instancji (por. postanowienia NSA z dnia 15 lutego 2013 r., II OSK 2921/12, z dnia 25 stycznia 2014 r. , II OSK 172/13, z dnia 15 października 2014 r., II OSK 826/13, z dnia 29 stycznia 2015 r., II OSK 1590/13 publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się do błędnego pouczenia Kolegium dotyczącego prawa do złożenia skargi na powyższe postanowienie do Sądu wyjaśnić należy, że wadliwe pouczenie nie może "wykreować" skarżącemu środka zaskarżenia. Prawa procesowe stron postępowania wynikają bowiem z przepisów prawa i nie mogą być modyfikowane przez wadliwe pouczenia organów. Nie budzi wątpliwości, że błędne pouczenie przez organ administracji w zaskarżonym postanowieniu o możliwości wniesienia skargi do Sądu nie tworzy dla strony postępowania uprawnienia, które faktycznie na danym etapie postępowania nie przysługuje. W tym stanie rzeczy, Sąd odrzucił skargę jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. W przedmiocie kosztów orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.