II SA/Sz 454/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [..] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji E. G. pismem z dnia 11 maja 2008 r. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] Nr [...] w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia E. G. na zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej ul. N.– róg D. w S. pod tymczasowy obiekt budowlany oraz na prawach wyłączności pod ogródek w terminie od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2009 r. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...], czyli rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje u niego "bardzo wysokie straty materialne" związane z likwidacją jego działalności "Małej Gastronomii". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przewiduje możliwość wydania przez Sąd, na wniosek skarżącego, postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności organu administracji publicznej, objętego kontrolą sądowoadministracyjną w związku ze skargą do tego sądu. W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do Sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże art. 61 § 3 w/w ustawy zdanie ostatnie rozszerza możliwość wstrzymania aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W doktrynie pojęcie "granice tej samej sprawy" jest pojęciem spornym, jednakże zdaniem większości komentatorów wnioskiem o wstrzymanie mogą być objęte również akty wydane w pierwszej instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub trybie autokontroli /por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Komentarz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; [w] Zakamycze 2005; s. 169/. Możliwość taka ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie której została wniesiona skarga do Sądu /por. post. NSA z dnia 13 grudnia 2005r., sygn. akt II OZ 1227/05/. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie /por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005 r., I OZ 371/2005, Lex Polonica Nr 402363/. Wobec tego nie każdy akt administracyjny wymaga wykonania. W rzeczywistości problem wykonalności, będzie dotyczył aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania /por. post. WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, publ. LEX nr 220325/. W ocenie Sądu, zaskarżony akt nie posiada atrybutu wykonalności i jako taki nie podlega wstrzymaniu w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. Decyzja ta, jest bowiem rozstrzygnięciem, które nie nadaje stronie jakichkolwiek uprawnień, ani też nie ustala obowiązków o charakterze materialnoprawnym. W tej sytuacji należy podnieść, że decyzja, będąca przedmiotem wniosku skarżącego, stanowiąca rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, utrzymanym w mocy zaskarżoną decyzją, również nie ma przymiotu wykonalności. Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu