II SA/Sz 455/10

PostanowienieWSA w Szczecinie2010-08-20

Skład orzekający: Bożena Gonzalez Perea

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej zasiłku celowego, w której skarżący jest ustawowo zwolniony z kosztów sądowych, można przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?
Ratio decidendi
W przypadku, gdy strona jest ustawowo zwolniona z kosztów sądowych w sprawach z zakresu pomocy społecznej, nie można przyznać prawa pomocy w zakresie zwolnienia od tych kosztów. Jednakże, zgodnie z art. 262 p.p.s.a., przepisy dotyczące zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy mają zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia. Dlatego, jeśli strona uprawdopodobni, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia adwokata, można przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Stan faktyczny
Skarżący B.U. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą zasiłku celowego. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący uzasadnił wniosek trudną sytuacją materialną i zdrowotną, wskazując, że utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń pomocy społecznej. Sprawa dotyczy zasiłku celowego, w związku z czym skarżący jest ustawowo zwolniony z kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono ustanowić adwokata dla skarżącego.

Pełny tekst orzeczenia

referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a ustanowić adwokata B.U. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji przyznającą zasiłek celowy na dofinansowanie kosztów zakupu energii elektrycznej, gazu, leków, przejazdu do szpitala, karty telefonicznej i odmawiającą przyznania pomocy z przeznaczeniem na dofinansowanie spłaty zadłużenia czynszowego, zwrotu opłaty za wykonane szczepienie przeciw grypie, oraz spłatę zadłużenia abonamentu RTV wraz z odsetkami. W dniu [...] r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, choruje i jest trwale niezdolny do pracy, utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej które wynoszą miesięcznie [...] zł ([...] zł zasiłek pielęgnacyjny i [...] zł zasiłek stały). Z akt administracyjnych wynika, że skarżący mieszka z matką, ale prowadzi odrębne gospodarstwo i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń opieki społecznej. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). W myśl art. 246 ww. ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest zasiłek celowy. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, brak jest możliwości przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia referendarza sądowego. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Rozpoznając wniosek w zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata należy stwierdzić, że skarżący uprawdopodobnił w sposób dostateczny, iż nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków adwokata z własnych środków finansowych. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 p.p.s.a należało orzec, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło