II SA/Sz 457/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie W dniu [...] r. M. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. odmawiającej M. B. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą E., zajęcia pasa drogowego drogi powiatowej al. [...] obręb [...] w okresie od dnia [...] Zarządzeniem z dnia 9 maja 2012 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie [...] zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu [...] r. M. B., w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu, złożyła wniosek na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że po [...]r. nie otrzymała z [...] zezwoleń na zajęcie pasa drogowego pod reklamę, w kilkuset przypadkach. Jej firma w chwili obecnej ma straty i z trudem utrzymuje płynność finansową. Wskazała, że uiściła już trzy wpisy od pierwszych skarg, ale uiszczanie kolejnych może doprowadzić firmę do bankructwa. M.B. podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z [...] dzieci. Posiadany majątek to udział w [...] części domu o powierzchni [...] m² położonego przy ul.[...] , oraz udziały w [...] części w nieruchomości położonej przy ul. [...] o pow. [...] m², [...] o pow. [...] m² i [...] o pow. [...] m². Odnośnie wysokości miesięcznego dochodu M. B. wskazała, że prowadzona działalność gospodarcza przynosi straty, syn P. otrzymuje alimenty w wysokości [...] zł miesięcznie, natomiast córka S, rentę w wysokości [...] zł. Wskazała też, że nie jest w stanie uzyskać jakichkolwiek pożyczek pod nieruchomości, gdyż jest ich współwłaścicielem. Z uwagi na fakt, iż podane przez wnioskodawczynię informacje zawarte we wniosku PPF okazały się niewystarczające do pełnej oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, wezwaniem z dnia [...] r. Sąd wezwał M. B. do nadesłania następujących dokumentów: - kserokopii wyroku orzekającego alimenty na rzecz P. K., - kserokopii decyzji przyznającej rentę S. B., - oświadczenia w przedmiocie środków utrzymania na najmłodszego syna N. G. - wykazu ponoszonych miesięcznie wydatków na konieczne utrzymanie oraz dokumentów potwierdzających wysokość tych wydatków z ostatnich trzech miesięcy, w szczególności dotyczących opłat związanych z utrzymaniem domu przy ul. [...] (np: energia elektryczna, gaz, telefon, opłaty za wodę), - decyzji w sprawie podatku od nieruchomości przy ul. [...] ul. [...], ul. [...], -oświadczenia czy nieruchomości przy ul.[...] stanowią źródło przychodu np. z umowy najmu, dzierżawy, z podaniem kwot i kserokopii dokumentów potwierdzających powyższe, - wyciągu z prowadzonej dla potrzeb opodatkowania ewidencji przychodów, kosztów i dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej na koniec roku [...] oraz według stanu na koniec [...] r., - wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, lokat, kont oszczędnościowych skarżącej z okresu ostatnich trzech miesięcy, - kserokopii zeznania podatkowego o wysokości uzyskanego dochodu w roku [...]r. w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o akta sprawy. Powyższe wezwanie, skierowane na adres podany przez skarżącą, odebrała w dniu [...]r. osoba uprawniona do odbioru przesyłki E. W. sekretarka. W wyznaczonym przez Sąd terminie, ani do dnia dzisiejszego M. B. żądanych dokumentów nie nadesłała. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 j.t.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Zawarte w omawianym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z tego prawa. Zatem rozstrzygnięcie będzie zależało od tego, co zostanie przez wnioskodawcę udowodnione. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała w dostateczny sposób, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. M. B. prowadzi gospodarstwo wraz z [...] dzieci, z czego jedno z nich otrzymuje alimenty w wysokości [...] zł, a drugie rentę w wysokości [..] zł. Z oświadczenia strony wynika, że prowadzi firmę, która w chwili obecnej ma straty. Aby uzyskać konkretne dane dotyczące prowadzonej działalności gospodarczej firmy i ocenić je, Sąd wezwał skarżącą do nadesłania dokumentów które odzwierciedlałyby rzeczywistą kondycję finansową firmy. Żądanych dokumentów skarżąca nie nadesłała. Wnioskodawczyni podała, że w skład majątku [...] rodziny wchodzą[...] nieruchomości o dużym metrażu. Wezwana o oświadczenie czy nieruchomości te są źródłem dodatkowych dochodów, skarżąca nie odpowiedziała. Dane wskazane przez skarżącą były ograniczone i nie poparte żadnymi dokumentami. W tej sytuacji, wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł być przez Sąd uwzględniony, gdyż strona nie przedstawiła swojej pełnej sytuacji finansowej i nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla jej budżetu domowego. W tej sytuacji należało, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.