II SA/Sz 460/14

Dnia 7 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym ponownego wniosku S. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza z dnia [...] r. nr [...] ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odmówić zmiany postanowienia Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza z dnia [...] Prawomocnym postanowieniem z dnia 15 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza z dnia [...] z uwagi na to, że decyzja ustalająca lokalizację inwestycji nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie kreuje żadnych praw i obowiązków nadających się do wykonania. Sąd wyjaśnił w uzasadnieniu postanowienia, że decyzja ustalająca lokalizację wydawana jest na wstępnym etapie procesu inwestycyjnego, a jej celem jest wyłącznie wyznaczenie warunków lokalizacji inwestycji, nie stwarza ona natomiast realnych skutków w sferze praw i obowiązków. Innymi słowy, decyzja ustalająca lokalizację inwestycji celu publicznego, z uwagi na jej przedmiot, nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania, nie jest więc możliwe, aby powodowała niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. W dniu 13 października 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o zmianę opisanego wyżej postanowienia na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." podnosząc, że zmianie uległy okoliczności sprawy, bowiem ziściły się skutki materialnoprawne o jakich mowa w postanowieniu Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. Skarżąca wyjaśniła, że inwestor, powołując się na ostateczność decyzji Burmistrza z dnia 5 listopada 2012 r. wystąpił do Starosty o wydanie, na podstawie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, decyzji administracyjnej w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przez zezwolenie na założenie i przeprowadzenie napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV, a także o wydanie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Decyzją z dnia 21 sierpnia 2014 r. Starosta ograniczył sposób korzystania z działki nr [...], zgodnie z wnioskiem inwestora, a decyzją z dnia 9 września 2014 r. zezwolił E. na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Wnioskodawczyni dołączyła do wniosku kserokopie tych decyzji. Wyjaśniła, że realizacja inwestycji w takim kształcie niweczy jej zamierzenia inwestycyjne wobec tej działki, ale inwestor nie uwzględnił jej sugestii dotyczących przebiegu projektowanej linii. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Rozpoznając wniosek o zmianę postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego trzeba zauważyć, że powodem odmowy udzielenia ochrony tymczasowej w sprawie objętej skargą był rodzaj decyzji objętej wnioskiem. Z charakteru decyzji ustalającej lokalizację inwestycji wynika, że jej wykonanie nie może być wstrzymane. Nie kreuje ona bowiem po stronie podmiotów żadnych praw i obowiązków nadających się do wykonania, mogących podlegać egzekucji. Wstrzymanie wykonania takiej decyzji jest bezprzedmiotowe. Okoliczność ta nie uległa zmianie. W dalszym ciągu decyzja ustalająca lokalizację inwestycji nie podlega egzekucji i nie może być wstrzymane jej wykonanie, dlatego brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania tej decyzji. Natomiast to, że E. zgodnie z ostateczną decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, wystąpiła z wnioskiem do właściwego starosty i uzyskała decyzję ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości, a następnie decyzję zezwalająca na niezwłoczne zające nieruchomości nie oznacza, że zmienił się prawny charakter decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego. Decyzja ta w dalszym ciągu określa jedynie warunki lokalizacji inwestycji. Natomiast powołane we wniosku decyzje ograniczające sposób korzystania z nieruchomości, wydane zostały w odrębnych postępowaniach administracyjnych, wydal je inny organ niż ten który wydał decyzję lokalizacyjną, a skarżącej jako stronie przysługiwało prawo kwestionowania tych decyzji w drodze odwołania, a następnie skargi do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcia decyzji wydanych na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie mogą być kwestionowane w drodze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej lokalizację danej inwestycji. Są to bowiem rozstrzygnięcia wydane w różnych sprawach administracyjnych, choć dotyczą jednego zamierzenia inwestycyjnego. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 p.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. Treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. są zarówno akty zaskarżone, jak i wydane w pierwszej instancji. Wniosek S.W., choć formalnie dotyczy decyzji wydanej w sprawie w I instancji, w rzeczywistości ma na celu uniemożliwienie wykonania kolejnych decyzji, wydanych w odrębnych postępowaniach administracyjnych, umożliwiających kontynuowanie procesu inwestycyjnego, zatem wykracza poza granice sprawy objętej niniejszą skargą. W ocenie Sądu, w sprawie nie zaistniały okoliczności uzasadniające zmianę postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego, ponieważ nie uległ zmianie charakter tej decyzji. Z tego względu, na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.