II SA/Sz 460/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z Jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości nieściągniętej grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia H. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia zaległości nieściągniętej grzywny w celu przymuszenia. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis ten znajduje zastosowanie do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być postanowienie, jeżeli podlega ono wykonaniu i wymaga wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości, który będzie zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu jest takie zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, które polega na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, bądź świadczeniu. Mając na względzie powyższe Sąd stwierdził, że objęte wnioskiem postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o odmowie umorzenia zaległości nieściągniętej, nałożonej na skarżącą, grzywny w celu przymuszenia z powodu niewykonania nałożonych na nią obowiązków związanych z rozbiórką domku letniskowego, nie podlega wykonaniu w rozumieniu powołanych przepisów. Są to bowiem negatywne rozstrzygnięcia organów administracji publicznej wydane w sprawie wniosku o umorzenie wskazanej należności. W szczególności, rozstrzygnięcia te nie wymagają podejmowania jakichkolwiek działań, nie posiadają również zdolności wywołania zmian, o których mowa wyżej. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.