II SA/Sz 461/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 lipca 2015 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika oddala skargę. Decyzją z dnia 24 listopada 2014r. Wójt Gminy B., działając na podstawie art. 70b ust. 6 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, po rozpatrzeniu wniosku R.K. E, Firma Handlowo Usługowa, odmówił przyznania wnioskodawcy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika M.N., prowadzonego w okresie od [...] r. do [...] r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż R.K. wniosek z dnia 8 października 2014r.o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika M.N., po wezwaniu organu uzupełnił przez dołączenie zaświadczenia o ukończeniu kursu pedagogicznego dla instruktorów zajęć praktycznych, które zostało wystawione w dniu 24 sierpnia 2012r. przez Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego Cechu Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorców w G. Zgodnie z § 10 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu, kurs pedagogiczny winien być zatwierdzony przez kuratora oświaty i obejmować łącznie co najmniej 70 godzin zajęć z psychologii, pedagogiki i metodyki oraz 10 godzin praktyki metodycznej. W zaświadczeniu przedstawionym przez R.K. zamiast praktyki metodycznej wskazano praktykę pedagogiczną. Z uwagi na te wątpliwości, organ wystąpił do Cechu Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorców w G. o potwierdzenie, czy zgodnie z cytowanym rozporządzeniem program kursu został zatwierdzony przez kuratora oświaty. W odpowiedzi na powyższe, Cech Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorców w G. nadesłał dokument z dnia 22 września 2003r. o zatwierdzeniu przez Kuratora Oświaty w S. programu kursu, wystawione dla Cechu Rzemieślników i Przedsiębiorców w G. oraz dokument z dnia 1 lipca 2008 r. w którym Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego Cechu Rzemieślników i Przedsiębiorców w G. przekazuje cesję prawa używania programu szkoleniowego kursu w celach szkoleniowych przez Cech Rzemiosł Różnych w G. Ponadto organ uzyskał od Kuratora Oświaty informację, że program jest zgodny z przepisami, jednakże Kurator Oświaty nie zatwierdzał kursu organizowanego przez Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego Cechu Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorców w G. (pismo z dnia 30 października 2014r.). Organ stwierdził, że zatwierdzenie kursu pedagogicznego przez kuratora oświaty nie może zostać przekazane innemu podmiotowi na podstawie cesji praw używania programu. Z analizowanego materiału dowodowego zebranego w sprawie bezsprzecznie wynika, że program kursu organizowanego przez Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego Cechu Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorców w G. nie został zatwierdzony przez kuratora oświaty, co oznacza, że pracodawca nie posiadał kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określonych w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. Tym samym, dofinansowanie kosztów młodocianego pracownika w przedmiotowej sprawie jest nienależne i nie może zostać przez organ przyznane. R.K. nie zgadzając się z powyższą decyzją wniósł od niej odwołanie wskazując, że przeniesienie w drodze cesji przez Cech Rzemieślników i Przedsiębiorców w G. programu kursu pedagogicznego dla cechu Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorców w G. nie sprzeciwia się przepisom prawa, a odmowa przyznania przez organ dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika jest nieuzasadniona. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 lutego 2015r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 70 b ust.1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, § 10 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu, po rozpatrzeniu odwołania R.K. E. Firma Handlowa Usługowa, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył mające zastosowanie w sprawie przepisy art. 70b ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, a także § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu oraz opisał przebieg postępowania w sprawie. Kolegium zaznaczyło, że Z. Kurator Oświaty jednoznacznie stwierdził, że program kursu pedagogicznego ukończonego przez wnioskodawcę nie został przez niego zatwierdzony. Jednakże treść pisma Kuratora nie oznacza, że przedłożony mu program kursu pedagogicznego jest zgodny z przepisami. Skoro praktyka metodyczna jest częścią praktyki pedagogicznej, to 10 godzin praktyki pedagogicznej przewidzianej na kursie nie jest tym samym co wymagane 10 godzin praktyki metodycznej (pojęcie węższe). Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że umowę o pracę w celu nauki zawodu z młodocianym pracownikiem M.N., E. Firma Handlowo Usługowa R.K. zawarł w dniu 1 września 2013 r. na okres 12 miesięcy, to jest od 1 września 2013 r. do 31 sierpnia 2014 r. Zawarta umowa była kontynuacją nauki zawodu, którą młodociany pracownik pobierał przez 24 miesiące w zakładzie U. Z. G. A.G. w G. Przygotowanie zawodowe młodocianego pracownika odbywało się w E. Firma Handlowo Usługowa pod nadzorem pracodawcy R.K. Program kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu organizowany przez Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego Cechu Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorców w G., który odbył się w terminie 11.06.2012 r. -24.08.2012 r., na podstawie którego R.K. uzyskał zaświadczenie o jego ukończeniu, nie był zatwierdzony przez Z. Kuratora Oświaty. Oznacza to, że pracodawca nie posiadał kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych, zatem nie spełnił on niezbędnej przesłanki do przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika, zgodnie z art. 70 b. ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Zatwierdzenie kursu pedagogicznego przez Kuratora Oświaty w S. wystawione dla Cechu Rzemieślników i Przedsiębiorców w G. nie może podlegać przekazaniu cesją dla Cechu Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorców w G., bowiem żaden przepis prawa publicznego nie przewiduje takiej możliwości. R.K. powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o przyznanie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika M.N. prowadzonego w okresie od 1 września 2013r. do 31 sierpnia 2014r. wraz z należnymi odsetkami. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz naruszenie przepisów prawa materialnego przez niewłaściwą wykładnię art. 70b ust. 1 ustawy o systemie oświaty oraz § 10 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 grudnia 2010r. w sprawie praktycznej nauki zawodu poprzez przyjęcie, że niezatwierdzenie przez kuratora oświaty ukończonego przez niego programu kursu pedagogicznego, mimo jego zgodności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, oznacza że pracodawca nie posiadał kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych. W uzasadnieniu skargi R.K. wskazał, że czynność Kuratora Oświaty polegająca na zatwierdzeniu programu kursu pedagogicznego jest jedynie czynnością techniczną, mającą na celu ujęcie w statystyce prowadzonej przez Kuratorium Oświaty dla Ministerstwa Oświaty liczby przeprowadzonych kursów pedagogicznych wraz z liczbą osób uzyskujących kwalifikacje pedagogiczne. Kurator Oświaty zatwierdzając program kursu pedagogicznego nie wydaje decyzji, postanowienia, czy innego aktu prawnego, jest to jedynie pismo, w którym stwierdza, że "zatwierdzam program do realizacji". Ponieważ program kursu pedagogicznego ukończonego przez skarżącego był zgodny z zasadami nauk pedagogicznych, co zostało potwierdzone przez Kuratora Oświaty w piśmie z dnia 30 października 2014 r. jego zatwierdzenie byłoby jedynie formalnością. W ocenie skarżącego, nie ma obowiązku zgłaszania do Kuratora Oświaty programu kursu, który został już przez niego zatwierdzony. Ponadto § 10 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 grudnia 2010 r. w nie przewiduje rygoru nieważności w przypadku nie zatwierdzenia programu kursu pedagogicznego przez kuratora oświaty. Skarżący wskazał, że zgodnie z obowiązującą definicją słowo cesja wywodzi się z łacińskiego słowa cessio i oznacza dobrowolne odstąpienie, przelew, przeniesienie, wyzucie się, pozbawienie, przelew wierzytelności. Nie można dokonać cesji wierzytelności, jeżeli byłoby to sprzeczne z ustawą, zastrzeżeniem umownym lub właściwością zobowiązania. Autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy. Nabywca autorskich praw majątkowych może też przenieść je na inne osoby. Przejście autorskich praw majątkowych, to jest przekazanie innej osobie prawa do używania utworu oraz "zarabianie na utworze" może odbyć się na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych, albo umowy o korzystanie z utworu. Z uwagi na to, że Cech Rzemieślników i Przedsiębiorców w G. zachował wszystkie ustawowe wymagania dotyczące przekazania do używania i korzystania z programu kursu pedagogicznego dla Cechu Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorców w G., zatwierdzonego uprzednio przez Kuratorium Oświaty w S., powoływanie się przez organ na niemożność przekazania tego programu do korzystania przez inny podmiot jest niesłuszne i niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2010 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej "P.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, a więc czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Mając na uwadze treść skargi wyjaśnić należy skarżącemu, że Sąd nie rozpoznaje wniosków o przyznanie konkretnych materialnych uprawnień, a tylko w ramach kontroli wynikającej z art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych ustala, czy decyzje i inne akty wydane przez organy administracyjne są zgodne z przepisami prawa. Dokonując zatem oceny zaskarżonej decyzji wyłącznie pod takim kątem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydana została z uchybieniem, które powodowałoby konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lutego 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia 24 listopada 2014 r. o odmowie przyznania R.K. E. Firma Handlowo Usługowa, dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika M.N. za wykazany okres kształcenia. W stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, przepis art. 70b ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty stanowił, że pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli: 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych, określone, w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagrodzenia 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1. Aktem wykonawczym do ustawy o systemie oświaty mającym zastosowanie w sprawie, regulującym w sposób szczegółowy warunki przyznania dofinansowania kształcenia młodocianego pracownika jest rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 grudnia 2010r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz.U. z 2010r. nr 244 poz. 1626). Zgodnie z § 10 ust. 4 rozporządzenia, instruktorzy praktycznej nauki zawodu, o których mowa w ust. 2 pkt 2, powinni posiadać co najmniej tytuł mistrza w zawodzie, którego będą nauczać, lub w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, którego będą nauczać, i przygotowanie pedagogiczne wymagane od nauczycieli lub ukończony kurs pedagogiczny, którego program został zatwierdzony przez kuratora oświaty i obejmował łącznie co najmniej 70 godzin zajęć z psychologii, pedagogiki i metodyki oraz 10 godzin praktyki metodycznej, albo ukończony przed dniem 6 stycznia 1993 r. kurs pedagogiczny uprawniający do pełnienia funkcji instruktora praktycznej nauki zawodu. W niniejszej sprawie organ odmówił skarżącemu przyznania dofinansowania za kształcenie młodocianego pracownika z tej przyczyny, iż program kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu organizowany przez Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego Cech Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorców w G. ukończony przez R.K., nie był zatwierdzony przez kuratora oświaty. Stanowisko organu należy uznać za trafne, gdyż z akt sprawy wynika, że kurator oświaty nie zatwierdził wskazanego kursu, o czym poinformował organ w piśmie z dnia 30 października 2014 r. Nie można zgodzić się ze skarżącym, iż zatwierdzenie kursu stanowi jedynie formalność. Czynność zatwierdzenia kursu stanowi bowiem formę merytorycznej kontroli nad rodzajami oraz ilością zajęć objętych programem kursu. Zatwierdzenie programu kursu oznacza, iż jego program odpowiada wymaganym standardom i przepisom prawa. Żaden z przepisów ustawy o systemie oświaty ani wydanych na jego podstawie rozporządzeń, w tym w szczególności rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (Dz. U. poz. 186 ze. zm.), szczegółowo regulujące kwestie organizacji i prowadzenia kwalifikacyjnych kursów zawodowych, nie przewidują cesji prawa używania programu szkoleniowego kursu pedagogicznego, umożliwiając w ten sposób ominięcie procedury zatwierdzenia programu kursu przez kuratora oświaty. Z uwagi na niespełnienie przez skarżącego wszystkich kryteriów zawartych w art. 70b ust. 1 ustawy o systemie oświaty w zw. z § 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu, odmowa przyznania przez organ dofinansowania kosztów kształcenia pracownika młodocianego była zasadna. Wobec tego stwierdzić należy, że organy administracji rozpatrujące niniejszą sprawę, nie dopuściły się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego i nie naruszyły przepisów prawa materialnego tj. wyżej cytowanych przepisów ustawy o systemie oświaty i rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu. Mając na uwadze powyższe uznać należało, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a wobec tego została oddalona, zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.