II SA/Sz 468/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi tego organu na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewoda decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną po rozpoznaniu odwołania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zespołu parkingów i drogi dojazdowej wraz z odwodnieniem na terenie działki nr [...] położonej w obrębie [...] miasta P. – etap I inwestycji polegającej na budowie budynku hotelowego z restauracją i zespołem miejsc parkingowych z niezbędną infrastrukturą techniczną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na tę decyzję Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek ten nie zawierał uzasadnienia. W odpowiedzi na zarządzenie Sądu do uzupełnienia braku formalnego wniosku wnioskodawca wskazał, że teren działki inwestycyjnej graniczy z pasem drogowym drogi krajowej nr [...], a mimo to do chwili wniesienia skargi nie zostały z zarządcą drogi uzgodnione warunki obsługi komunikacyjnej inwestycji z istniejącej drogi krajowej nr [...]. Komunikacja inwestycji, tak w okresie budowy jak i po zrealizowaniu inwestycji, odbywała się będzie w oparciu o istniejący układ komunikacyjny, tj. zjazd o parametrach zjazdu indywidualnego na działkę (nr [...]) wykorzystywaną jako droga wewnętrzna, niepubliczna. Wpłynie to w zdecydowany sposób na bezpieczeństwo użytkowników ruchu drogowego na drodze krajowej nr [...], zwłaszcza w okresie letnim. Obecnie szerokość zjazdu z działki inwestycyjnej na drogę niepubliczną wynosi 3,20 m (dla zjazdu publicznego minimalna szerokość wynosi 3,5 m) co oznacza, że nie jest on dostosowany do wymagań bezpieczeństwa w ruchu na drodze, ani do wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których ma być przeznaczony. Przy większym ruchu w obrębie przedmiotowego zjazdu zbyt mała szerokość zjazdu będzie powodowała trudności komunikacyjne, zwłaszcza dla pojazdów wjeżdżających z drogi krajowej nr [...] na drogę niepubliczną, co spowoduje niebezpieczne zachowania kierowców oraz zatory na drodze krajowej, zwłaszcza w kierunku do Ś.. Na odcinku drogi krajowej gdzie zlokalizowany jest przedmiotowy zjazd występuje duże natężenie ruchu drogowego wynoszące 12 144 pojazdy silnikowe na dobę, a w miesiącach letnich wzrasta do 18 057 pojazdów silnikowych na dobę, z tendencją do stałego wzrostu. Niewłaściwa komunikacja inwestycji objętej pozwoleniem na budowę może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci zdarzeń drogowych, wypadków na drodze krajowej nr [...], w obrębie istniejącego zjazdu na działkę nr [...], który obecnie nie posiada odpowiednich parametrów technicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co oznacza, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie przytoczył takich okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, zgodnie z którym zjazd z działki inwestycyjnej na drogę niepubliczną, którego szerokość wynosi 3,20 m może powodować utrudnienia w ruchu drogowym na drodze krajowej nr [...], nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku. Każdy bowiem zjazd na drogę publiczną może powodować utrudnienia w ruchu. Wnioskodawca nie wykazał w sposób przekonujący, że rzeczywiście układ komunikacyjny zaproponowany w zatwierdzonym pozwoleniu na budowę rodzi niebezpieczeństwo zdarzeń drogowych. Także brak ewentualnego uzgodnienia warunków obsługi komunikacyjnej z zarządcą drogi, nie uzasadnia uwzględnienia wniosku. W ocenie Sądu, uzasadnienie wniosku jest zbyt ogólnikowe, a nadto obejmuje wyłącznie kwestie merytoryczne podnoszone w skardze. Przedmiotem skargi jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę zespołu parkingów i drogi dojazdowej wraz z odwodnieniem na terenie działki nr [...] w P. . We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie przytoczył takich okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania tej decyzji. Także z okoliczności sprawy nie wynika, aby udzielenie ochrony tymczasowej było konieczne. Z tego względu na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.