II SA/Sz 470/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpatrzeniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w spokrewnionej rodzinie zastępczej w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w spokrewnionej rodzinie zastępczej postanawia wstrzymać wykonanie decyzji Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymał w mocy decyzję wydaną przez Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta, z dnia [...] nr [...] odmawiającej odstąpienia w całości od ustalenia opłaty za pobyt dziecka: O.K. umieszczonego w pieczy zastępczej i jednocześnie ustalającej M.B. – ojcu dziecka, opłatę za pobyt dziecka: O.K. na okres od [...] w wysokości [...] miesięcznie wraz z ustawowymi odsetkami. W dniu [...] wpłynął do sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, która, jak wskazał skarżący, została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego. Argumentując swoje stanowisko wnioskodawca zakwestionował wysokość wymierzonej mu opłaty, wskazując, że MOPS pismem z dnia [...] wezwał go do zapłaty kwoty, której dotyczy skarga, czyli [...] zł. Zdaniem skarżącego wykonanie decyzji doprowadzi do powstania nieodwracalnych, negatywnych skutków dla jego sytuacji bytowej, bowiem nie będzie w stanie opłacić rat kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup mieszkania. Jednocześnie podniósł, że aktualnie wydatek na poniesienie kosztów związanych z uregulowaniem raty kredytu hipotecznego jest dla niego ogromnym obciążeniem, w sytuacji, gdy obecnie rata wynosi [...] zł., a niewywiązywanie się z obowiązku regulowania rat kredytu może w konsekwencji doprowadzić do pozbawienia go prawa do mieszkania. Ponadto wnioskodawca podniósł, że nie będzie w stanie ponosić kosztów utrzymania, opłacać alimentów na rzecz córki, zaznaczając, że od [...] zadeklarował płacić je w wyższej wysokości – czyli [...] zł. miesięcznie. Dodatkowo wyjaśnił, że zaświadczenie o jego dochodach znajduje się w aktach sprawy. W tych okolicznościach, zdaniem skarżącego, wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę i nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże art. 61 § 3 w/w ustawy zdanie ostatnie rozszerza możliwość wstrzymania aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W doktrynie pojęcie "granice tej samej sprawy" jest pojęciem spornym, jednakże zdaniem większości komentatorów wnioskiem o wstrzymanie mogą być objęte również akty wydane w pierwszej instancji /por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Komentarz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; w. Wolters Kluwer, 2011; s. 230/. Możliwość taka ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie której została wniesiona skarga do sądu /por. post. NSA z dnia 13 grudnia 2005r., sygn. akt II OZ 1227/05, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl/. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że przedmiotem wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania stanowi decyzja organu pierwszej instancji. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku argumenty oraz ocena okoliczności wynikających z akt sprawy, w tym znajdujące się zaświadczenie o zarobkach skarżącego z [...], z którego wynika, że wnioskodawca z tytułu umowy o pracę osiągnął dochód netto w wysokości [...] (k. 7 akt administracyjnych), przy czym jego zobowiązanie z tytułu spłaty raty kredytu hipotecznego wynosi [...] zł. miesięcznie, a przy tym ponosi dodatkowo koszty związane ze spłatą alimentów na rzecz córki w wysokości [...] zł. uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Konieczność bowiem uregulowania należności określonych w zaskarżonej decyzji może spowodować brak możliwości bieżącego regulowania rat zaciągniętego kredytu hipotecznego, a w rezultacie stwarza dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w postaci zajęcia zajmowanego przez skarżącego mieszkania przez bank. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że wnioskodawca wykazał relację między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści przepisu art. 61 § 3 ustawy. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.