II SA/Sz 473/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie W.A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...], nakazującą skarżącej rozbiórkę samowolnie wykonanej zabudowy balkonu I piętra w mieszkaniu nr [...] od strony frontowej budynku przy ul. [...]. Wezwana do uiszczenia wpisu od złożonej skargi, w zakreślonym terminie uiściła wpis oraz złożyła na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podała, że od [...] przebywa na zwolnieniu lekarskim i do dnia dzisiejszego nie otrzymała zasiłku chorobowego. Nadto złożyła wniosek o przyznanie renty z ZUS. W.A. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem. Posiadany majątek stanowi mieszkanie o powierzchni [...] m2 oraz lokal użytkowy o pow. [...] m 2. Miesięczny dochód uzyskiwany z prowadzonej działalności gospodarczej wynosi ok. [...] zł. Pismem z dnia [...] referendarz sądowy wezwał W.A. do nadesłania w terminie 7 dni od daty doręczenia : - oświadczenia jakiego rodzaju działalność gospodarcza prowadzi wnioskodawczyni oraz wysokość miesięcznie uzyskiwanego z tego tytułu dochodu, - oświadczenia, czy syn pracuje, czy uczy się i przedłożenia stosownego zaświadczenia potwierdzającego dany fakt. W przypadku pracy również zaświadczenia z miejsca pracy w przedmiocie wysokości miesięcznego wynagrodzenia w okresie ostatnich trzech miesięcy, - dowodów potwierdzających wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania w okresie ostatnich trzech miesięcy, - wyciągów z posiadanych kont bankowych skarżącej i syna z okresu ostatnich trzech miesięcy, - odpisów bądź kserokopii zeznań podatkowych za dwa ostanie lata podatkowe pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy. W odpowiedzi na ww. zobowiązanie referendarza sądowego, W.A. w piśmie z dnia [...] oświadczyła, że nie jest w stanie w zakreślonym w wezwaniu terminie wykonać zobowiązania, ponieważ syn przebywa za granicą i w związku z tym rezygnuje z przyznania pomocy prawnej. Żądanych dokumentów nie przesłała. Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może nastąpić bądź w zakresie całkowitym, bądź częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 cyt. ustawy). Jak wynika z treści powołanych przepisów, kryterium przesądzającym o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy jest stan majątkowy wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest już pogląd, iż strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy na podstawie art. 246 P.p.s.a. obowiązana jest wykazać swoją trudną sytuację materialną. Nie wystarczy jedynie ogólnikowe powołanie się na istniejące trudności, czy prawidłowe wypełnienie formularza. Sąd ma prawo, oceniając złożone oświadczenie za niewystarczające, żądać od strony dodatkowych wyjaśnień bądź złożenia dokumentów (art. 255 P.p.s.a.). Zauważyć bowiem należy, iż oceniając zasadność wniosku sąd musi rozważyć z jednej strony interes państwa w pobieraniu opłat za rozstrzyganie sprawy, a z drugiej - interes strony w dochodzeniu swych praw przed sądem i zachować odpowiednią proporcję między nimi. Z tych też względów musi dołożyć wszelkiej staranności, aby uzyskać dowody weryfikujące treść oświadczeń strony dotyczących jej stanu majątkowego. W tym przypadku oświadczenie skarżącej zawarte w formularzu o Jej sytuacji osobistej i finansowej uznano za niewystarczające i wezwano stronę do jego uzupełnienia o dalsze wyjaśnienia i dokumenty. Żądanie to było w pełni uzasadnione, ponieważ należało ustalić rzeczywistą sytuację finansową wnioskodawczyni, dochód osiągany z prowadzonej działalności i miesięczne wydatki oraz sytuację jej syna. Pomimo właściwego doręczenia wezwania oraz ustalenia rygoru jego niewykonania W.A., oświadczyła, że nie jest w stanie w wyznaczonym terminie zgromadzić dokumentów wymienionych w wezwaniu rezygnuje z przyznania pomocy prawnej. Nie wykonując wezwania referendarza sądowego wnioskodawczyni nie starała się współpracować w wyjaśnieniu swej sytuacji majątkowej. Obliguje to do odmowy przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.