II SA/Sz 473/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie z jego skargi na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej nagany postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. A.R. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...], nr [...] utrzymujące w mocy orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w Ś. z dnia [...] wydane w przedmiocie kary dyscyplinarnej nagany. W skardze tej skarżący sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w związku z możliwością narażenia strony na nieodwracalną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Obowiązek wykazania przesłanek wynikających z powyższego przepisu ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz stosownymi dowodami. Nie jest wystarczające zatem samo złożenie wniosku, bez należytego uzasadnienia, zaś brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd (por. postanowienia NSA: z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14, opubl. w Lex nr 1479276, z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1013/14, opubl. w Lex nr 1530779). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w żaden sposób go nie uzasadnił. Co prawda we wniosku wnioskodawca wskazał, że wykonanie orzeczenia może spowodować nieodwracalną szkodę, ale nie powołał konkretnych okoliczności oraz dowodów, które świadczyłyby o zasadności złożonego żądania. Sąd z urzędu również nie dostrzegł takich okoliczności. W tej sytuacji, brak właściwego uzasadnienia wniosku uniemożliwia dokonanie jego merytorycznej oceny i świadczy w istocie o braku podstaw do zastosowania przez sąd ochrony tymczasowej. Przy czym wyjaśnienia wymaga, że przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie można brać pod uwagę zarzutów skargi, skoro przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. Wobec powyższego sąd, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.