II SA/Sz 476/09
PostanowienieWSA w Szczecinie2009-05-11
Skład orzekający: sędzia NSA Henryk Dolecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona na decyzję organu I instancji, od której stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez organ II instancji, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku, gdy organ II instancji stwierdzi uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, środek zaskarżenia w stosunku do tej decyzji nie został skutecznie wniesiony, a tym samym nie został wyczerpany. W takiej sytuacji skarga na decyzję organu I instancji podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżąca M. K. złożyła skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę barakowozu oraz na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania, czy wnosi skargę na decyzję organu I instancji, czy na postanowienie organu II instancji. Skarżąca potwierdziła zaskarżenie obu rozstrzygnięć. Sąd dokonał rozdzielenia skarg.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 11 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a: odrzucić skargę
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał M. K. rozbiórkę barakowozu, pełniącego funkcję obiektu letniskowego, posadowionego na działce oznaczonej geodezyjnie nr [...] w miejscowości [...], Gm. [...], wykonanego w warunkach samowoli budowlanej, z naruszeniem art. 28 ustawy Prawo budowlane. Na powyższą decyzję M. K. wniosła odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W dniu [...] r. w jednym piśmie M. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] oraz na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...].
Wezwaniem z dnia [...] r. Sąd wezwał M. K.
do określenia, czy wnosi skargę wyłącznie na postanowienie organu II instancji, czy także na decyzję organu I instancji.
W odpowiedzi na to wezwanie M. K., pismem z dnia [...] r. potwierdziła okoliczność zaskarżenia także rozstrzygnięcia Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...].
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia [...] r., Sąd dokonał rozdzielenia skarg zawartych w piśmie z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...]. W związku z okolicznością, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wskazanej wyżej decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nie został w przypadku tejże decyzji, wobec braku skutecznego wniesienia odwołania, wyczerpany przysługujący w stosunku do niej środek zaskarżenia.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło