II SA/Sz 476/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.), Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012 przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Szczecinie Barbary Rzuchowskiej sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Kierownik Sekcji Pracy Socjalnej II Rejonowego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie, działając z upoważnienia Prezydenta Miasta przyznał J. D. pomoc w formie zasiłku celowego w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do opłat mieszkaniowych. Od decyzji tej odwołanie złożył J. D. zarzucając, że wydano ją z naruszeniem prawa. Postanowieniem z dnia [...] r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 oraz art.144 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez J. D. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu I instancji została doręczona stronie w dniu [...] r. w związku z tym termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r. Odwołanie natomiast zostało złożone osobiście przez stronę w dniu [...] r. w organie I instancji. W związku z tym, zdaniem organu odwoławczego, że z wniesieniem odwołania nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu z jednoczesnym uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy odwołującego się (art. 58 kpa), stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania było uzasadnione. Od powyższego postanowienia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył J. D. wnosząc o umożliwienie rozpatrzenia jego odwołania i zarzucił, że orzeczenie o przyznanej pomocy nie uwzględnia wszystkich okoliczności sprawy, zwłaszcza nie jest wystarczające i nie daje możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012 r. Prokurator, który wziął udział w sprawie, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia. Zatem przesłanką skutecznego zaskarżenia jest uprzednie doręczenie wydanego przez organ orzeczenia. Z tym jednak, że musi to być doręczenie prawidłowe, to znaczy takie, które odpowiada przepisom procedury administracyjnej regulującym kwestię doręczeń. Zgodnie z art. 39 kpa organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Pisma doręcza się stronie gdy działa ona sama lub jej przedstawicielowi, lub pełnomocnikowi jeżeli takie podmioty działają w sprawie (art. 40 kpa). Jako zasadę przyjęto w kodeksie, że pisma osobom fizycznym doręcza się w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (art. 42 § 1 kpa). Jeżeli adresat jest nieobecny, pismo doręcza się za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, albo gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania. Odnosząc te regulacje prawne do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że decyzja organu I instancji nie została doręczona stronie prawidłowo i w związku z tym stwierdzenie, że uchybiła ona terminowi do wniesienia odwołania nie jest zasadne. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru pisma adresowanego do J. D. Pismo to odebrano w dniu [...] r., a odbiór potwierdziła osoba o nazwisku "C.". Jednak brak jest jakiejkolwiek informacji, kim jest ta osoba. Nie wiadomo w związku z tym, czy była dorosłym domownikiem, sąsiadem, czy dozorcą domu i czy podjęła się doręczyć pismo adresatowi. Nie można więc przyjąć, tak jak uczynił to organ odwoławczy, że pismo zostało doręczone stronie prawidłowo i od chwili doręczenia rozpoczął bieg termin do wniesienia przez stronę odwołania. Należy zatem stwierdzić, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego. W związku z tym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.