II SA/Sz 477/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Gebel Asesor WSA Kazimierz Maczewski /spr./ Protokolant st. sekr. sądowy Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2004r. sprawy ze skargi S. Ł. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego o d d a l a skargę Decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 6 pkt 6 lit. b oraz art. 37 j ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514) w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65), odmówiono S. Ł. przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] r. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że staż pracy wnioskodawcy uprawniający do zasiłku na dzień rejestracji wyniósł [...] lat, [...] miesięcy i [...] dni, a ponadto wnioskodawca nie spełnia podstawowego warunku do otrzymania zasiłku przedemerytalnego, ponieważ w okresie od [...] r. do [...] r. nie posiadał statusu osoby bezrobotnej. Odwołując się od tej decyzji S. Ł. podniósł, iż w rzeczywistości posiada ponad [...] staż pracy, w tym [...] lat pracy w szczególnych warunkach i czyni starania, aby właściwie udokumentować staż pracy w [...] zakładach ([...]). Ponadto wskazał, że [...] r. rozwiązano z nim umowę o pracę z [...] okresem wypowiedzenia, z przyczyn dotyczących pracodawcy, a skrócenie tego okresu przez niego byłoby porzuceniem pracy. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta . Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że S. Ł. zgłosił się do urzędu pracy celem rejestracji w dniu [...] r. i uzyskał status osoby bezrobotnej, z prawem do zasiłku od dnia [...] r. Skarżący utracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] r., z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. W dniu [...] r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Organ II instancji wyjaśnił dalej, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65) prawo do zasiłku przedemerytalnego i świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu [...] r., przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia [...] r. spełnili warunki do ich nabycia. Przepis art. 37j ust. 1 powoływanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowi natomiast, że zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z powołanym przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. (zmieniającej ustawę o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu), aby uzyskać prawo do zasiłku przedemerytalnego bezrobotny winien, do dnia [...] r., spełnić warunki do jego nabycia, a zatem łącznie: posiadać status osoby bezrobotnej, spełnić warunki do uzyskania zasiłku dla bezrobotnych i posiadać wymagany staż pracy. Organ II instancji stwierdził w związku z tym, że S. Ł. zarejestrował się jako osoba bezrobotna w dniu [...] r., natomiast w okresie od [...] r. do dnia [...] r. nie spełniał warunków niezbędnych do uzyskania statusu osoby bezrobotnej, ponieważ był zatrudniony do dnia [...] r., co zostało potwierdzone w świadectwie pracy z dnia [...] r. wystawionym przez "E. W związku z tym, iż S. Ł. nie spełnia pierwszego z warunków niezbędnego do ubiegania się o zasiłek przedemerytalny, organ odwoławczy stwierdził, że wymiar stażu pracy nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie. Ponadto organ ten wyjaśnił, że przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie przewidują wyjątków od zasad przyznawania prawa do zasiłku przedemerytalnego osobom bezrobotnym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. Ł. podniósł, że po otrzymaniu wypowiedzenia umowy o pracę, na początku [...] okresu wypowiedzenia, tj. [...] r. udał się do Powiatowego Urzędu Pracy z pytaniem, czy ma skrócić okres wypowiedzenia i zarejestrować się jeszcze w [...] r., lecz tam osoba zajmująca się rejestracją bezrobotnych zapewniła go, aby "[...]", tj. do [...] r., a następnie [...] r. zgłosił się do PUP w celu zarejestrowania jako osoba bezrobotna. Skarżący uważa w związku z tym, że został w PUP wprowadzony w błąd, czym naruszono przepis art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego, i tym samym bez swej winy został bez środków do życia. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, nie istnieją bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego, lub z naruszeniem przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 37j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514) zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Przepis ten obowiązywał do dnia [...] r., bowiem z dniem [...] r. został uchylony (skreślony) przepisem art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. Nr 154, poz. 1793). Wobec faktu, że wymieniona ustawa z dnia 17 grudnia 2001 r. została opublikowana w Dzienniku Ustaw z 29 grudnia 2001 r., a więc weszła w życie po zaledwie trzydniowym okresie vacatio legis, ustawodawca przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65) w istocie wydłużył ten okres o 12 dni, stanowiąc, że prawo do zasiłku przedemerytalnego i świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnili warunki do ich nabycia. Ponadto, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, nie ucząca się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy. Zgodnie z powołanymi przepisami, aby uzyskać prawo do zasiłku przedemerytalnego bezrobotny powinien więc do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnić warunki do jego nabycia, a zatem łącznie: posiadać status osoby bezrobotnej, spełnić warunki do uzyskania zasiłku dla bezrobotnych i posiadać wymagany staż pracy. W okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący S. Ł. nie spełnił podanych wyżej warunków, bowiem przede wszystkim do dnia [...] r. nie uzyskał statusu bezrobotnego. Z akt sprawy wynika bowiem, i faktu tego skarżący nie podważa, iż w tym okresie, tj. do dnia [...] r. był zatrudniony (w pełnym wymiarze) w "E., a zarejestrował się jako osoba bezrobotna w dniu [...] r. Wobec takiego stanu faktycznego sprawy organy administracji, uwzględniając wyżej podane przepisy, nie mogły przyznać skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego. W związku z tym - jak słusznie zauważył organ odwoławczy - nie ma w niniejszej sprawie istotnego znaczenia łączny staż pracy skarżącego i związane z tą kwestią, podnoszone w skardze, kłopoty skarżącego z właściwym udokumentowaniem wszystkich okresów zatrudnienia. Na wynik rozstrzygnięcia w sprawie nie miał też wpływu, podniesiony dopiero w skardze, argument wprowadzenia skarżącego w błąd przez pracownika Powiatowego Urzędu Pracy co do daty rozwiązania umowy o pracę i rejestracji w urzędzie pracy. Niezależnie od tego, że taki argument nie mógł być rozpatrywany przez organy obu instancji już z tego powodu, że nie był on im znany, bowiem pojawił się dopiero w skardze, i niezależnie od tego, że twierdzenie skarżącego nie zostało poparte żadnymi dowodami, stwierdzić należy, że organy administracji rozpoznające wniosek skarżącego o przyznanie zasiłku przedemerytalnego uwzględniać musiały rzeczywisty stan faktyczny sprawy i obowiązujące przepisy. Wobec stwierdzenia, że skarżący nie spełnił ustawowego warunku posiadania statusu bezrobotnego w okresie obowiązywania przepisu art. 37j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ani w okresie od [...] r., organy administracji musiały odmówić skarżącemu przyznania zasiłku przedemerytalnego - niezależnie od tego, kto, i w jaki sposób, przyczynił się do podawanego w skardze przebiegu zdarzeń (długości okresu wypowiedzenia i daty rejestracji w PUP). W postępowaniu o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego organy administracji nie były uprawnione do badania tych kwestii, w związku z czym nie jest uzasadniony zarzut skargi naruszenia przez te organy przepisu art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, iż została ona wydana zgodnie z prawem i dlatego skargę należało oddalić (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.).