II SA/Sz 479/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez H. Z. od decyzji z dnia [...] r. odmawiającej skierowania H. Z. do domu pomocy społecznej. Opisane wyżej rozstrzygnięcie Kolegium, zawierające prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S, co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało doręczone H. Z. w dniu 7 lutego 2018 r. Kwestionując powyższe postanowienie H. Z. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, nadając ją bezpośrednio na adres Sądu dnia 30 marca 2018 r. (vidé: data stempla pocztowego na kopercie k. 4 akt sądowych). Wobec takiego sposobu złożenia skargi do Sądu, skarga, która wpłynęła do Sądu dnia 3 kwietnia 2018 r., została zarejestrowana w dzienniku korespondencji DK pod nr [...], a następnie dnia 6 kwietnia 2018 r. przesłana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S, celem nadania jej biegu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl art. 53 § 4 p.p.s.a., który wszedł w życie w dniu 1 czerwca 2017r., termin do wniesienia skargi uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Jak wynika z opisanego wyżej stanu faktycznego sprawy, zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 lutego 2018 r., wobec tego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął z dniem 9 marca 2018r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 30 marca 2018 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Przy czym okoliczność, że skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu, nie miała wpływu na zachowanie terminu do wniesienia skargi, gdyż jak zostało to wyjaśnione wyżej, od dnia 1 czerwca 2017 r. wniesienie skargi w taki sposób jest skuteczne. Wobec powyższego należy uznać, że przedmiotowa skarga została wniesiona po terminie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej złożenia. Odrzucenie skargi skutkujące brakiem możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy (rozpoznania istoty sprawy w przedmiocie odmowy skierowania do domu pomocy społecznej) następuje w drodze postanowienia, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). W tej sytuacji, Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. jak w postanowieniu.