II SA/Sz 480/15

PostanowienieWSA w Szczecinie2015-08-20

Skład orzekający: Katarzyna Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał w sposób dostateczny, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA, niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólne twierdzenia skarżącego, bez poparcia dowodami, nie są wystarczające do uwzględnienia wniosku o ochronę tymczasową.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Skarżący dwukrotnie wnosił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak nie przedstawił wystarczających dowodów na uzasadnienie swojego wniosku. Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika P. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynami gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji P. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. o wymierzeniu skarżącemu kary z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry – w wysokości [...] zł. Jednocześnie pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do chwili rozpoznania skargi. Wniosek ten następnie podtrzymał pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia 15 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że "skarżący uiścił opłatę sądową od skargi, a sprawa nie została jeszcze wyznaczona i w związku z tym do czasu rozpoznania sprawy istnieje podstawa do wykonania zaskarżonej decyzji". Zarządzeniem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wskazania, czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zawarty w jego piśmie z dnia [...]r. stanowi kolejny wniosek złożony w sprawie, czy też pismo ma na celu podtrzymanie wniosku wcześniej złożonego – w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że pismo stanowi kolejny wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi na adres kancelarii w dniu 26 czerwca 2015 r. Do chwili obecnej pełnomocnik skarżącego nie złożył żadnego oświadczenia w przedmiocie charakteru jego wniosku z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei w myśl przepisu art. 61 § 3 cytowanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, publ. Lex Polonica nr 402376). Powyższe należy rozumieć jako konieczność spójnej argumentacji, popartej faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania aktu. W tym miejscu zauważyć należy, że niewątpliwie nałożenie kary z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry wywołuje negatywne konsekwencje finansowe dla skarżącego. Jednakże, by możliwe było wydanie postanowienia o zastosowaniu ochrony tymczasowej, wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństw, o których mowa w powołanym przepisie. Tymczasem wnioskodawca, sformułował jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia do chwili rozpoznania skargi, nie uzasadniając go w żaden sposób i ograniczając się do stwierdzenia, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji składa w związku z wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uiszczeniem wpisu sądowego oraz faktem, iż sprawa nie została jeszcze wyznaczona. Jednocześnie wnioskodawca nie wskazał żadnych nowych (poza podnoszonymi w poprzednich wnioskach) okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący nie uargumentował dostatecznie swojego wniosku, jak również nie wskazał danych i materiałów źródłowych, które umożliwiłyby poczynienie ustaleń w omawianym zakresie. Z tych względów orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło