II SA/Sz 481/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym ponownego wniosku M. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 7 października 2009r., sygn. akt II SA/Sz 481/09 oddalił skargę M. A. i K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w związku ze zgłoszonym wnioskiem z dnia [...]r. przyznał M. A. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W dniu [...]r. /data stempla pocztowego/ M. A. reprezentowana przez opiekuna prawnego A. J. wniosła - na urzędowym formularzu PPF - kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie skarżąca składała już wniosek o przyznanie prawa pomocy i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, czyli dokładnie w takim samym zakresie zwolnienia, o jaki wnosi skarżąca w kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia [...]r. Zgodnie z art. 243 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 tej ustawy). Konstrukcja cytowanego wyżej przepisu umożliwia stronie korzystanie z przyznanego prawa pomocy we wszystkich etapach postępowania, w tym również w postępowaniu odwoławczym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Strona ma możliwość wielokrotnego wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w tej samej sprawie. Ponowne złożenie wniosku w tej samej sprawie może być spowodowane w szczególności zmianą sytuacji majątkowej strony w odniesieniu do sytuacji, na podstawie której wniosek był poprzednio rozpoznany. Kolejny wniosek powinien być rozpoznany merytorycznie, a poprzednie postanowienie należy uchylić lub zmienić na podstawie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (patrz. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz. T. Woś, H. Knysiak-molczyk, M. Romańska. Wydanie 3. Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009r., str. 863.) W oparciu o treść art. 243 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy stwierdzić, że przyznane M. A. prawo pomocy w toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie pozostaje nadal aktualne, ponieważ nie zostało przez kuratora skarżącej cofnięte, czy też uchylone przez sąd, a sprawa nie jest jeszcze prawomocnie zakończona. W tych warunkach Sąd stwierdza, że skoro skarżąca korzysta, w niniejszej sprawie, mocą postanowienia Sądu z dnia 4 czerwca 2009r., z prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. nie musi uiszczać kosztów w sprawie oraz ustanowiono jej pełnomocnika w osobie radcy prawnego to kolejny wniosek w tym samym przedmiocie uznać należy za bezzasadny. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnym, odmówił skarżącej M. A. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, o czym orzeczono, jak na wstępie.