II SA/Sz 482/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 1 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 482/14 oddalającego skargę J. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 23 października 2014 r. oddalił skargę J. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. W tym samym dniu skarżący złożył dwa wnioski, tj. o sporządzenie i nadesłanie uzasadnienia wyroku oraz o przyznanie prawa pomocy. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 25 listopada 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 57 akt sądowych). Pismem z dnia 28 listopada 2014 r. skarżący zwrócił się o wyznaczenie nowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który miałby rozpoczynać się po zakończeniu cyklu leczenia rehabilitacyjnego trwającego od [...] Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2015 r. Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W dniu 12 czerwca 2015 r. J. K. wniósł o przyspieszenie nadesłania wyroku z uzasadnieniem w celu wyczerpania przysługującego mu środka zaskarżenia, argumentując prośbę pogarszającym się stanem zdrowia jak i podeszłym wiekiem. W odpowiedzi na powyższe Sąd pismem z dnia 23 czerwca 2015 r. poinformował skarżącego, że wyrok w sprawie z jego skargi został przesłany w dniu 20 listopada 2014 r. Odbiór korespondencji sądowej zawierającej ww. informację skarżący pokwitował w dniu 26 czerwca 2015 r. W dniu 11 lipca 2015 r. J. K. nadał w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że pismem z dnia 28 listopada 2014 r. prosił o ustalenie nowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który przypadałby po opuszczeniu szpitala. Wprawdzie nie wskazał, że chodzi mu o doręczenie przez Sąd wyroku z zakreślonym nowym terminem zawitym, jednakże powyższy błąd nie eliminował prośby o nowy termin do sporządzenia skargi kasacyjnej w sytuacji uzasadnianej chorobą. Z uwagi na brak odpowiedzi na ww. wniosek wystosował pismo z dnia 12 czerwca 2015 r. z prośbą o przyspieszenie nadesłania wyroku. W odpowiedzi Sąd poinformował o "otrzymaniu wyroku bez nowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej". Ponadto podkreślił, że z powodu złego stanu zdrowia przebywał 3 razy w szpitalach w celu [...] W miesiącu grudniu br. również ma planowaną miesięczną rehabilitację z pobytem w szpitalu. Sąd pismem z dnia 24 lipca 2015 r. wezwał skarżącego, do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, poprzez nadesłanie skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego oraz dowodów potwierdzających przebywanie skarżącego w szpitalu - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W przypisanym terminie wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna sporządzona przez radcę prawnego, a ponadto: karta informacyjna leczenia szpitalnego (potwierdzająca hospitalizacje w okresie [...] r.), karta informacyjna leczenia uzdrowiskowego szpitalnego (potwierdzająca leczenie od [...] r.) oraz karta zabiegowa (potwierdzająca rehabilitację w szpitalu w okresie [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 15 października 2013 r , sygn. akt II GZ 562/13, Lex nr 1437280). Ponadto przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Oceniając wniosek skarżącego według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem przedstawione we wniosku argumenty, jak i okoliczności tej konkretnej sprawy, nie uzasadniają w sposób dostateczny konieczności przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W przedmiotowej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazał zarówno na zły stan zdrowia i związany z tym stanem trzykrotny pobyt w szpitalu jak i fakt oczekiwania na wyznaczenie przez Sąd nowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednakże w ocenie Sądu okoliczność te nie mogą stanowić wystarczającego usprawiedliwienia dla złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Nadesłana do akt sprawy dokumentacja potwierdza, że skarżący przebywał w szpitalu na leczeniu i rehabilitacji w okresach [...] r. Z zestawienia tych dat jednoznacznie wynika, że w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący był poddawany leczeniu szpitalnemu (z kilkudniową przerwą), tym nie mniej kolejny pobyt w szpitalu miał miejsce po ponad 5 miesiącach. Przy czym skarżący nie wskazał, aby jego choroba uniemożliwiała mu wniesienie skargi kasacyjnej w czasie tej przerwy pomiędzy ww. okresami leczenia szpitalnego. Natomiast z akt wynika wręcz przeciwny wniosek, skoro w tym czasie złożył pismo w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu. Wprawdzie pismo to dotyczyło złożonego wniosku o prawo pomocy, ale po doręczeniu postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, w tym ustanowienia adwokata z urzędu, skarżący nie wyznaczył pełnomocnika celem wniesienia skargi kasacyjnej. Z tych też względów ani choroba skarżącego ani pobyt w szpitalu nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Również argument, iż skarżący do dnia 26 czerwca 2015 r. (tj. doręczenia pisma informacyjnego z Sądu) pozostawał w przekonaniu, iż sąd uwzględni jego wiosek o wyznaczenie nowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i w związku z tym oczekiwał na doręczenie wyroku wraz z tym nowym terminem, nie zwalnia od odpowiedzialności w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Podkreślenia wymaga, że nieuzasadnione było oczekiwanie strony, że Sąd ponownie doręczy wyrok z nowym "terminem zawitym", skoro przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują takiej możliwości, jak i o takiej możliwości nie informował również Sąd, a pouczenie o prawie, trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej było jasne i czytelne. Ponadto należy mieć na uwadze również i to, że wniosek w tym względzie został zgłoszony pismem z dnia [...] r., zaś strona ponownie zainteresowała się tą kwestią dopiero w połowie [...] r. A więc przez ok. [...] miesiąca skarżący nie przejawiał zainteresowania złożonym wnioskiem i nie podjął jakichkolwiek kroków w celu uzyskania informacji w tym zakresie. Powyższe świadczy o niedochowaniu należytej staranności przez skarżącego w zabezpieczeniu swoich interesów w związku z inicjowanym postępowaniem sądowym. Tymczasem nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności, takie jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, bądź nieznajomość prawa. Reasumując uznać należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia skargi, nastąpiło bez jego winy. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.