II SA/Sz 483/13

Dnia 30 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie postanawia odrzucić skargę W dniu [...] r. A.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie którzy go prześladują i przekraczają swoje uprawnienia. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w odpowiedzi na skargę wskazał, że A.T. jest objęty wsparciem Ośrodka od [...] r. i przez ten czas korzystał z różnych form pomocy, przede wszystkim w postaci finansowej ponieważ nie wyrażał zgody na proponowane inne formy pomocy, a zarzut dotyczący prześladowania najprawdopodobniej dotyczy przeprowadzanych wywiadów środowiskowych na które skarżący nie wyrażał zgody, utrudniał czynności zmierzające do ustalenia jego sytuacji faktycznej, nie wpuszczając pracownika socjalnego do domu. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należało rozważyć dopuszczalność wniesienia skargi na pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarga na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje zatem orzekanie w sprawach określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a., a w innych sprawach tylko wówczas, gdy ustawa szczególna tak stanowi. A.T. złożył skargę na pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Skarga wniesiona przez A.T. dotyczy postępowania wnioskowo-skargowego regulowanego przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie to ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w postępowaniu wnioskowo-skargowym nie stosuje się przepisów Działu II Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego postępowanie skargowo-wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne K.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Tym bardziej sąd administracyjny nie jest uprawniony do rozpoznania skargi złożonej w trybie skargowo-wnioskowym. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako nie podlegającą kognicji sądów administracyjnych należało odrzucić.