II SA/Sz 483/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., [...] w sprawie ze skargi E. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. E. G., reprezentowany przez adwokata T. U. , wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] r., [...] wymierzające skarżącemu karę w wysokości [...] zł z tytułu przystąpienia do użytkowania hali magazynowej wyrobów gotowych z dwukondygnacyjną częścią biurową i dwukondygnacyjnym łącznikiem w miejscowości W. (gm. ), wg ewid. gruntów na działkach nr [...] obrębu W., z naruszeniem przepisów art. 54 i 55 ustawy Prawo budowlane. Jednocześnie w skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wniosek ten nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie. Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji powołanej normy prawnej wynika również, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zatem podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji (postanowienia) jest wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując pod tym kątem oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Przede wszystkim skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – nie wykazał przesłanki stanowiącej o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę. Nie jest bowiem wystarczające upatrywanie zasadności takiego wniosku w zarzutach dotyczących zaskarżonego postanowienia. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd nie bada bowiem zasadności samej skargi, lecz bada czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadniające przyznanie ochrony tymczasowej. W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, orzekając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.