II SA/Sz 488/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 254/12, odrzucającym wniosek o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego postanowieniem Sądu z dnia 15 lipca 2011 r., sygn. akt II SAB/Sz 78/11 p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r., o sygn. akt II SA/Sz 254/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę J. C. o wznowienie postępowania sądowego, skierowaną wobec postanowienia Sądu z dnia 15 lipca 2011 r., sygn. akt II SAB/Sz 78/11, mocą którego odrzucono skargę J. C. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] r. Pismem z dnia 23 marca 2012r. J. C. zwrócił się o sprostowanie postanowienia Sądu z dnia 15 marca 2012 r., na podstawie art. 165, art. 158 oraz art. 90 § 2 i art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż – jak skarżący stwierdził - pozbawiony został możności działania w postępowaniu sądowym zakończonym powyższym orzeczeniem, co stanowi przy okazji przesłankę nieważności postępowania, o której mowa w art. 186 w/w ustawy. Ponadto J. C. dodał, że sprawa została rozpoznana "zaocznie, bez wiedzy i udziału skarżącego". Na wezwanie Sądu do sprecyzowania treści powyższego pisma z dnia 23 marca 2012 r., pod rygorem przyjęcia, że stanowi skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wydanym postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r., skarżący wyjaśnił w piśmie z dnia 24 kwietnia 2012 r., iż podtrzymuje swoje wnioski zawarte w piśmie z dnia 23 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Biorąc pod uwagę treści zawarte w piśmie J. C. z dnia 23 marca 2012 r., uzupełnione pismem z dnia 24 kwietnia 2012 r., kwestionujące postanowienie z dnia 15 marca 2012 r., a w szczególności powołanie przesłanki o braku możności działania strony, należało przyjąć, iż w istocie skarżący domaga się rozpatrzenia sprawy w trybie skargi o wznowienie postępowania sądowego, opartej na przyczynach wskazanych w art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.". Stosownie do art. 270 P.p.s.a. ustawy w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 277 P.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu oraz dopuszczalność wznowienia (art. 279 § 2 P.p.s.a.). Kierując się zatem treścią cytowanego wyżej art. 270 P.p.s.a. i jego znaczeniem, jako nadzwyczajnego środka kwestionowania orzeczeń sądowych wskazać należy, że wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem, w przypadku zajścia ustawowej podstawy wznowienia. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie skargi w rozumieniu art. 270 P.p.s.a., w momencie, gdy nie nastąpił upływ terminu do wniesienia środka odwoławczego, wobec orzeczenia, którego skarga o wznowienie dotyczy. Rozpatrując dopuszczalność przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego stwierdzić należy, że nie został spełniony warunek, na dzień złożenia tejże skargi, polegający na istnieniu orzeczenia mającego przymiot prawomocności, co skutkuje niedopuszczalnością skargi o wznowienie postępowania. Jak wynika bowiem z akt sprawy, w dniu złożenia przez J. C. skargi o wznowienie postępowania (tj. dnia 24 marca 2012 r.), skierowanej wobec postanowienia Sądu z dnia 15 marca 2012 r., nie upłynął jeszcze termin do złożenia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia sądowego. Brak było zatem przesłanki dopuszczalności wznowienia postępowania wskazanej w art. 270 P.p.s.a., skarżący miał bowiem w takiej sytuacji możliwość dochodzenia swych racji, w innym trybie, tj. skargi kasacyjnej z art. 173 § 1 P.p.s.a. Niezależnie od powyżej dostrzeżonych okoliczności, należało wskazać istnienie kolejnej przyczyny, skłaniającej do stwierdzenia o niedopuszczalności wniesionej skargi o wznowienie postępowania sądowego. W tym miejscu zauważyć wypada, iż w myśl art. 285 P.p.s.a., niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Przepis ten nie dopuszcza wyjątków od przewidzianego w nim zakazu dalszego wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Oznacza to, że wspomniany zakaz dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń co do meritum sprawy, ale również orzeczeń które kończą to postępowanie z przyczyn formalnych (por. J.P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. LexisNexis, Warszawa 2010, s. 639- 640). W niniejszej sprawie J. C. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r., wydanego na skutek rozpoznania skargi o wznowienie postępowania. Niedopuszczalne jest wznowienie postępowania w sytuacji, gdy w sprawie została już odrzucona skarga o wznowienie postępowania (patrz także postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 22 września 2010r., sygn. akt II SA/Sz 718/10, opubl. w Lex nr 771644). Wskazać przy tym należy, że niedopuszczalność skargi zachodzi niezależnie od uzasadniających je podstaw i czasu kiedy one wystąpiły, stanowisko takie wypływa z orzeczeń sądowoadministracyjnych, które zasługują na aprobatę (patrz postanowienie WSA w Lublinie z dnia 23 marca 2012r., sygn. akt I SA/Lu 227/12; postanowienie WSA w Lublinie z dnia 27 marca 2012r., sygn. akt I SA/Lu 229/12, opubl. w internetowej bazie orzeczeń - orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych też względów skargę o wznowienie postępowania w tejże sprawie, wobec orzeczenia wydanego na skutek skargi o wznowienie postępowania, należy uznać za niedopuszczalną w świetle art. 285 P.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 280 § 1 w związku art. 285 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak na wstępie.