II SA/Sz 489/13

PostanowienieWSA w Szczecinie2013-06-26

Skład orzekający: Monika Bieńkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba odbywająca karę pozbawienia wolności, nieposiadająca majątku ani dochodów, z obowiązkiem alimentacyjnym, może uzyskać częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, może uzyskać częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W przypadku osoby odbywającej karę pozbawienia wolności, nieposiadającej majątku ani dochodów, z obowiązkiem alimentacyjnym, spełnione są przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżący Z. S. wniósł skargę na decyzję Wojewody o wymeldowaniu. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podał, że od 2005 r. odbywa karę pozbawienia wolności, nie pracuje, jest chory, nie posiada majątku ani dochodów, a nadto ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec córki.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy we wnioskowanym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. utrzymującą w mocy orzeczenie organu I instancji o wymeldowaniu go z pobytu stałego z lokalu położonego w [...]. Wezwany do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi w wysokości [..] zł, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze, ustawowy obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, zarządzeniem Sądu przesłano skarżącemu druk ww. formularza zobowiązując jednocześnie do jego wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyrannie prawa pomocy bez rozpoznania. W zakreślonym terminie Z. S. przesłał formularz PPF, w którym wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że od 2005 r. odbywa [...] karę pozbawienia wolności i nie stać go na poniesienie kosztów sądowych przedmiotowej sprawy. Aktualnie z racji przebywania w areszcie śledczym nie pracuje, dodatkowo jest chory. Ponadto ciąży na nim obowiązek alimentacyjny w względem córki w wysokości [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani żadnych dochodów. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz.270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 ). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 cyt. artykułu). Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 ) Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przywołane przepisy regulujące instytucję prawa pomocy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. zatem to rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. W niniejszej sprawie referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca z uwagi na swoją sytuację osobistą związaną z odbywaniem kary pozbawienia wolności, a także majątkową (brak majątku ) oraz dochodową ( brak dochodu) nie ma obiektywnej możliwości poniesienia kosztów związanych z przedmiotową sprawą. W konsekwencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło