II SA/Sz 489/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu [...] r. B. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji cofającą zezwolenie nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu do [...] % alkoholu oraz piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży udzielone w sklepie zlokalizowanym przy al. [...] prowadzonym przez skarżącego. Równocześnie w skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując powyższe tym, że razem z żoną pomimo renty zmuszeni są ze względów finansowych prowadzić sklep i pracować w nim. Skarżący otrzymuje rentę w wysokości [...] zł, a żona [...] zł, natomiast czynsz za mieszkanie o powierzchni [...] m2 wynosi [...] zł. Sprzedaż alkoholu stanowi [...] % obrotu sprzedaży w sklepie, prowadzenie sklepu bez alkoholu w ofercie będzie skutkowało niezapłaceniem rachunków za zakupiony towar w hurtowniach, a co za tym idzie bankructwem. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania zaistnienia jednej z przesłanek uzasadniających wydanie postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem jego wniosku, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu ( por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 2012/2005). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności spoczywa na stronie skarżącej. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie, skarżący wykazał, tego rodzaju okoliczności, które uzasadniają zastosowanie przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a. instytucji ochrony tymczasowej. Skarżący uprawdopodobnił, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody wskutek niemożności sprzedaży napojów alkoholowych, skoro to jego sprzedaż stanowi [...]% obrotu w sklepie. Przekonująco wskazał, że brak możliwości sprzedaży napojów alkoholowych w jego sklepie pozbawi go dotychczasowego dochodu, co doprowadzi do utraty płynności finansowej. Wskazać również należy na inny skutek wykonania zaskarżonej decyzji, a mianowicie o konsekwencji prawnej wskazanej w art. 18 ust. 11 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1356 z późn. zm.) zgodnie z którym przedsiębiorca, któremu cofnięto zezwolenie, może wystąpić z wnioskiem o ponowne wydanie zezwolenia nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o jego cofnięciu. W świetle powyższych okoliczności należy przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił istnienie niebezpieczeństwa narażenia go na znaczną szkodę wskutek wykonania zaskarżonej decyzji. W oparciu o powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.