II SA/Sz 490/10
PostanowienieWSA w Szczecinie2010-07-14
Skład orzekający: Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez A. P. jest dopuszczalne, jeśli nie był on właścicielem nieruchomości, na której znajdował się komin będący przedmiotem sprawy?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi przez A. P. za dopuszczalne. Skoro skarżący nie był właścicielem nieruchomości, a jedynie jego żona, i nie wykazał tytułu prawnego do nieruchomości, jego udział w postępowaniu był wątpliwy. Brak było podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, gdyż nie zmierzało ono do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy wadliwego aktu.Stan faktyczny
A. i I. P. wnieśli skargę do WSA na decyzję Wojewody nakazującą rozbiórkę komina. A. P. został wezwany do wykazania swojego interesu prawnego poprzez przedstawienie tytułu prawnego do nieruchomości. W odpowiedzi A. P. cofnął swoją skargę, oświadczając, że nie jest właścicielem nieruchomości, która należy do jego żony, i nie powinien brać udziału w postępowaniu.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe wywołane skargą A. P.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. i A. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia umorzyć postępowanie sądowe wywołane skargą A. P.
A. i I. P. pismem z dnia [...] r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...]
w przedmiocie nakazu rozbiórki murowanego komina.
Zarządzeniem z dnia [...] r. skarżący – A. P. został wezwany do wykazania swojego interesu prawnego w rozpatrywanej sprawie poprzez przedłożenie dokumentu potwierdzającego, że posiada on tytuł prawny do nieruchomości, na której usytuowany jest komin będący przedmiotem sprawy pod rygorem uznania, że takiego tytułu nie posiada.
W odpowiedzi na powyższe wpłynęło do Sądu pismo procesowe z dnia [...] r., w którym A. P. wniósł o cofnięcie jego skargi. Ponadto skarżący oświadczył, że nie był świadomy, iż nie będąc właścicielem nieruchomości, która należy do jego żony I. P., nie powinien brać udziału w postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zmianami), skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Sąd wydaje postanowienie
o umorzeniu postępowania jeżeli m.in. skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2).
Wobec cofnięcia skargi przez A. P. i nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło