II SA/Sz 491/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych po s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18 % zawartości alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w punkcie zlokalizowanym w [...] przy al. [...] prowadzonym przez B.W. B.W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję organu drugiej instancji. Jednocześnie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że wprawdzie razem z żoną uzyskują stały dochód z tytułu rent, jednakże ze względów finansowych zmuszony jest do prowadzenia sklepu. Wysokość renty skarżącego wynosi [...] zł, zaś jego żony [...] zł, przy czym sama wysokość czynszu za zajmowane przez nich mieszkanie o powierzchni 47 m2 wynosi [...] zł. Skarżący zaznaczył, że sprzedaż alkoholu w jego sklepie stanowi 90 % obrotu, zaś prowadzenie sklepu bez alkoholu przez dłuższy czas będzie skutkowało brakiem środków na zapłacenie rachunków za zakupiony towar w hurtowaniach, co w konsekwencji doprowadzi go do bankructwa. Nadto skarżący podniósł, że pozbawienie go możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży alkoholu jest nazbyt dolegliwe zwłaszcza, że ustalenia faktyczne, na podstawie których wydano decyzję, budzą uzasadnione wątpliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę (majątkową i niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, skarżący z żoną nie są w stanie utrzymać się z uzyskiwanych rent, w związku z czym skarżący prowadzi sklep, w którym sprzedaż napojów alkoholowych stanowi 90 % obrotu. W tej sytuacji rację ma skarżący, że wykonanie decyzji może mieć realny i znaczący wpływ na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. W rezultacie okoliczności podniesione przez skarżącego we wniosku uprawdopodobniają, że wykonanie zaskarżonej decyzji stwarza niebezpieczeństwo wystąpienia szkody finansowej jak i trudnych do odwrócenia skutków. Skoro bowiem działalność skarżącego przynosi największy zysk ze sprzedaży alkoholu, to cofnięcie zezwolenia na jego sprzedaż może spowodować zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej. Z kolei analiza sytuacji majątkowej skarżącego prowadzi do wniosku, iż zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej polegającej w głównej mierze na sprzedaży alkoholu, powodowałaby dla skarżącego i jego żony znaczną dolegliwość. Wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do zachwiania płynności finansowej skarżącego, co z kolei może negatywnie wpłynąć na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych rodziny na tyle, aby powstała znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że wnioskodawca wykazał relację między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści przepisu art. 61 § 3 ustawy. Podkreślenia przy tym wymaga, że sąd na obecnym etapie sprawy nie bada zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.