II SA/Sz 493/04
WyrokWSA w Szczecinie2005-06-22
Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Barbara Gebel, Kazimierz Maczewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo utrzymało w mocy decyzję przyznającą zasiłek stały wyrównawczy, stosując bezwzględnie obowiązujące przepisy ustawy o pomocy społecznej dotyczące sposobu jego ustalenia?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji publicznej prawidłowo ustaliły wysokość zasiłku stałego wyrównawczego zgodnie z bezwzględnie obowiązującymi przepisami art. 27 ust. 6 pkt 2 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Skoro przepisy te mają charakter bezwzględnie obowiązujący, organy nie miały możliwości odstąpienia od ich stosowania, nawet jeśli były one niekorzystne dla strony postępowania. W związku z tym skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.Stan faktyczny
Kierownik Ośrodka Pomocy Rodzinie przyznał W. K. zasiłek stały wyrównawczy, ustalając jego wysokość na podstawie dochodów rodziny i kryterium dochodowego. W. K. odwołał się, uznając przyznaną kwotę za zbyt niską. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, wskazując na bezwzględnie obowiązujący charakter przepisów dotyczących ustalania wysokości zasiłku. W. K. zaskarżył decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając brak konkretnej odpowiedzi na jego sytuację egzystencjalną.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./, Asesor WSA Kazimierz Maczewski, Protokolant st.sekr.sądowy Maria Rosochacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2005r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego oddala skargę
Decyzją z dnia [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Rodzinie przyznał W. K. zasiłek stały wyrównawczy w okresie od [...] do [...] w wysokości [...] zł i w okresie od [...] – bezterminowo w wysokości [... zł. Organ ustalił, iż W. K. jest całkowicie niezdolny do pracy z powodu umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i córką [...], a jego dochód, w tym również dochód na osobę w rodzinie, jest niższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie określonego w art.4 ust.1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej ( Dz.U. z 1998 r. Nr 64, poz.414 z późn.zm. ). Kryterium to w tym przypadku wynosi [...] zł ( [...] ).
Dochód rodziny stanowi renta żony –[...] zł, stypendium córki-[...] zł oraz [...] dodatku mieszkaniowego [...] zł, a więc razem [...] zł.Na osobę wynosi więc [...] zł. Natomiast od [...] nastąpił wzrost wysokości renty żony, dochód rodziny uległ zwiększeniu i wynosi [...] zł, na osobę –[...] zł.
Zasiłek stały wyrównawczy stanowi różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie, ustalonym zgodnie z art.4 ust.1 ustawy, a posiadanym dochodem na osobę w rodzinie, nie więcej niż [...] zł i nie mniej niż [...] zł.
Od decyzji tej odwołał się W. K. podnosząc, że kwota przyznanego zasiłku jest śmiesznie niska i nie sposób za nią żyć.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] numer [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium w oparciu o całość akt sprawy ponownie ustaliło stan faktyczny, potwierdzając ustalenia organu I instancji.
Wysokość zasiłku stałego wyrównawczego, w myśl art.27 ust.6 pkt 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej ( Dz.U. z 1998 r. Nr 64, poz.414 z późn.zm. ), w przypadku osoby w rodzinie ustala się jako różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a posiadanym dochodem na osobę w rodzinie. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, zatem organ I instancji nie miał możliwości ustalenia, innej niż to wynika z wymienionego przepisu, wysokości tej formy pomocy.
W skardze skierowanej na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie W. K. podniósł, iż Kolegium nie dało mu żadnej konkretnej odpowiedzi w kwestii jego egzystencji, ograniczając się do enigmatycznej interpretacji obowiązujących przepisów.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) Sąd właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
Sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ).
W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami, a tym samym skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art.27 ust.6 pkt 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej ( Dz.U. z 1998 r. Nr 64, poz.414 z późn.zm. ), zasiłek stały wyrównawczy, ustala się w wysokości w przypadku osoby w rodzinie, jako różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie, ustalonym zgodnie z art. 4 ust. 1, a posiadanym dochodem na osobę w rodzinie. Wysokość zasiłku nie może być wyższa od kwoty zasiłku stałego ( [...] zł ) i niższa niż [...] zł.
W oparciu o powyższe przepisy organy administracji publicznej prawidłowo ustaliły wysokość zasiłku stałego wyrównawczego przysługującego W. K.. Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa ( art.6 Kodeksu postępowania administracyjnego ) i skoro przepisy prawa mają charakter bezwzględnie obowiązujący, choćby nawet w ocenie strony postępowania były dla niej niekorzystne, organy nie mogą odstąpić od ich stosowania.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ), orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło