II SA/Sz 494/11

Dnia 28 lipca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia niepieniężnego p o s t a n a w i a ustanowić radcę prawnego A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji przyznającą pomoc społeczną w postaci posiłków dla dzieci skarżącej. Skarżąca, powiadomiona o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień [...] r., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Uzasadniając wniosek podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubentem z którym wychowuje [...] dzieci, w tym [...] niepełnosprawnych, a dochód rodziny składa się ze świadczeń pomocy społecznej i zasiłku alimentacyjnego na syna D. (łącznie [...]zł), oraz z dochodu uzyskiwanego przez konkubenta za wykonywanie prac społecznie użytecznych (ok. [...] zł miesięcznie). Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1, § 2 i § 3 prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W niniejszej sprawie skarżąca jest zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Na podstawie art. 262 ww. ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Z oświadczenia skarżącej złożonego na urzędowym formularzu wynika, że wnioskodawczyni wraz z konkubentem i [...] dzieci utrzymują się ze świadczeń z opieki społecznej, a od [...] także z niewielkiego dochodu z prac interwencyjnych. Ponadto, że [...] młodszych dzieci choruje, co pociąga za sobą dodatkowe wydatki. W tej sytuacji należało uwzględnić wniosek o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, bowiem wnioskodawczyni nie będzie w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków pełnomocnika z własnych środków finansowych. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.