II SA/Sz 499/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.) Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2006r. sprawy ze skargi S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego o d d a l a skargę Decyzją z dnia [...[r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [..] na podstawie art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanego dalej "kpa", po rozpatrzeniu wniosku S. T. o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej z dnia [...]. Nr [...] wydanej przez Dyrektora [...] Ośrodka Pomocy Rodzinie [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego orzekło o odmowie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że Dyrektor Ośrodka Pomocy Rodzinie przyznał wnioskodawcy S. T. w okresie od [...] . do [...] . dodatek mieszkaniowy w kwocie [...] zł. miesięcznie. S. T. wniósł o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 5 kpa. W piśmie strona zarzuciła, iż organ niesłusznie zaliczył dodatek mieszkaniowy jako dochód do określenia wysokości zasiłku stałego wyrównawczego. W związku z tym nieprawnie dokonał "potrącenia dodatku mieszkaniowego" z zasiłku stałego wyrównawczego, powodując tym samym niewykonalność decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego. W dalszej części uzasadnienia Kolegium podkreśliło, iż po zapoznaniu się z aktami sprawy nie ma podstaw do przyjęcia, iż decyzja była niewykonalna. We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy S. T. powołał się ponownie na argumenty zawarte we wniosku o stwierdzenie nieważności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] . Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 3 w związku z art. 156 § 1 pkt 5 kpa utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] . W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż aby wzruszyć decyzję w oparciu o tryb stwierdzenia nieważności, niewykonalność prawna czy faktyczna musi mieć charakter trwały. W ocenie organu taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zaszła, gdyż decyzja była wykonalna zarówno w dniu jej wydania jak i przez cały okres, na jaki przyznano dodatek mieszkaniowy. Na poparcie swego stanowiska wskazał, iż strona pobierała przyznany dodatek mieszkaniowy, co wyklucza zarzuty zawarte we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Na powyższą decyzję wniósł skargę S. T. zarzucając błędną interpretację prawa powszechnie obowiązującego polegającą na przyjęciu przez organy orzekające, iż dodatek mieszkaniowy stanowi dochód w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej z 29 listopada 1990r. Według skarżącego konsekwencją takiego rozumienia ustawy jest to, iż dodatek mieszkaniowy zabierany jest na poczet zasiłku w związku z tym skarżący nie mógł skorzystać z niego. W świetle powyższego organ stworzył fikcję prawną wydając decyzję przyznającą dodatek mieszkaniowy. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga okazała się nieuzasadniona, gdyż zawarte w decyzji rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Sąd podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, iż w rozpoznawanej sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Zarzut skarżącego, iż rozstrzygnięcie zawiera wadę, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego jest nietrafne. Zgodnie z tym artykułem organ stwierdza nieważność decyzji, gdy była ona niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność miała charakter trwały. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie ugruntował się pogląd, iż niewykonalność decyzji może mieć charakter faktyczny lub prawny. W pierwszym przypadku brak możliwości technicznej jest przyczyną utrudnień w wykonaniu decyzji, natomiast w drugim przeszkodą są prawne nakazy lub zakazy. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie decyzja była wykonalna zarówno w momencie jej wydania jak i przez cały okres przyznanego dodatku mieszkaniowego. Należy wyjaśnić, że z niewykonalnością aktu administracyjnego przyznającego dodatek mieszkaniowy mielibyśmy do czynienia wówczas, gdyby świadczenie nie było w ogóle wypłacane, a taka sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie. Skarżący w skardze nie neguje faktu wypłacania przedmiotowej kwoty. Zdaniem Sądu nie istnieją żadne względy natury technicznej ani prawnej, które stwarzałyby przeszkodę w wykonaniu praw i obowiązków wynikających z decyzji. Sam fakt, zaliczenia dodatku mieszkaniowego do dochodu i przyznania zasiłku stałego pomniejszonego o ten dodatek nie stanowi o niewykonalności aktu administracyjnego przyznającego dodatek mieszkaniowy. Również subiektywne przekonanie skarżącego, w przedmiocie stworzenia przez organ orzekający fikcji prawnej na skutek wydania decyzji o dodatku mieszkaniowym na podstawie niewłaściwie dokonanej interpretacji przepisów prawnych, nie jest przesłanką wystarczającą do uznania, iż zachodzi wada postępowania prowadząca do stwierdzenia nieważności decyzji. Przedmiotem postępowania sądowego jest decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności w sprawie dodatku mieszkaniowego. Tak określony zakres sprawy, podlegający kontroli Sądu powoduje, iż przywołane w skardze argumenty dotyczące interpretacji przepisów ustawy o pomocy społecznej nie mogą być przedmiotem rozważań Sądu. Poza sferą zainteresowania Sądu jest również wniosek skarżącego o dokonanie przez Sąd wykładni co do kwestii zakresu podmiotowego ustawy o dodatku mieszkaniowym. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.