II SA/Sz 502/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. reprezentowanego przez opiekuna prawnego I. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi . C. reprezentowanego przez opiekuna prawnego I. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty zastępczo wniesionej przez Gminę Miasto K. tytułem opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej oraz zobowiązanie do jej zwrotu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] ustalił M.C. kwotę zastępczo wniesionej opłaty przez Gminę Miasto K. w wysokości [...] zł za jego pobyt w Domu Pomocy Społecznej w N. za okres od [...] r. do [...] r. oraz zobowiązał do jej zwrotu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. M.C. reprezentowany przez opiekuna prawnego I.C. zaskarżył powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że jej wykonanie wyrządzi mu szkodę oraz zniweczy skutki udzielonej pomocy społecznej. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Jego miesięczny dochód wynosi [...] zł i składa się na niego renta socjalna w wysokości [...] zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...] zł. Z powodu braku pracy ojciec przestał płacić zasądzone na jego rzecz alimenty, matka również znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Skarżący wykazał we wniosku, że uiszczenie ustalonej zaskarżoną decyzją należności spowoduje znaczne obciążenie dla jego budżetu. Świadczenie pieniężne o spełnienie którego toczy się spór w sprawie jest świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności wynoszącej [...] zł, należało mieć na uwadze sytuację finansową skarżącego, w której jej wysokość jest dla niego znaczna i jej uiszczenie stanowi dla niego duże obciążenie finansowe. Potencjalna egzekucja należności w sytuacji materialnej skarżącego mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia i narazić na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych skarżącego i jego rodziny. W świetle wskazanych okoliczności na podstawie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji