II SA/Sz 504/10

PostanowienieWSA w Szczecinie2010-12-30

Skład orzekający: Marzena Iwankiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez Prokuratora Rejonowego na uchwałę rady miejskiej jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że cofnięcie skargi przez Prokuratora Rejonowego jest dopuszczalne, gdy nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla sądu wiążąca, a cofnięcie skargi skutkuje umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Prokurator Rejonowy w Białogardzie zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej w Białogardzie z dnia 25 listopada 2009 r. dotyczącą opłat za świadczenia przedszkoli publicznych i pobyt dziecka w oddziale żłobkowym. Następnie Rada Miejska podjęła uchwałę z dnia 14 lipca 2010 r., która uchyliła zaskarżoną uchwałę. Wojewoda stwierdził nieważność niektórych przepisów nowej uchwały. Prokurator wskazał, że utrata mocy zaskarżonej uchwały uzasadnia cofnięcie skargi.
Rozstrzygnięcie
Umorzyć postępowanie sądowe na podstawie skutecznego cofnięcia skargi przez Prokuratora Rejonowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Białogardzie na uchwałę Rady Miejskiej w Białogardzie z dnia 25 listopada 2009 r., Nr LV/356/09 w przedmiocie opłaty za świadczenia przedszkoli publicznych prowadzonych przez Miasto oraz za pobyt dziecka w oddziale żłobkowym przedszkola publicznego prowadzonego przez Miasto p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. Prokurator Rejonowy w [...] wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej Białołogardu z dnia 25 listopada 2010r. Nr LV/356/09 w przedmiocie opłaty za świadczenia przedszkoli publicznych prowadzonych przez Miasto oraz za pobyt dziecka w oddziale żłobkowym przedszkola publicznego prowadzonego przez Miasto (Dz.Urz.Woj.Zachodnipom. z 2010r. Nr 6 poz. 98), w części dotyczącej postanowień zawartych § 1 ust. 1 pkt 1 oraz § 2 tej uchwały, które w opinii Prokuratora zostały podjęte z naruszeniem prawa. W piśmie z dnia [...]r. występujący za stronę skarżącą Prokurator Okręgowy delegowany do Prokuratury Apelacyjnej w Szczecinie B.R. poinformowała Sąd, że w dniu 14 lipca 2010r. Rada Miejska Białogardu podjęła uchwałę Nr LXVI/456/10, która w § 9 stanowiła o utracie mocy zaskarżonej przez prokuratora uchwały i zapis ten wszedł w życie wraz z pozostałymi regulacjami po upływie 14 dni od dnia w Dzienniku Urzędowym Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 27 października 2010r., Nr 108, poz. 1941 ze zm., co nastąpiło w dniu 11 listopada 2010r. Prokurator wskazał także, że Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stwierdził nieważność § 2, § 3, § 5 ust. 1 "w zakresie § 3 ust. 1 pkt 1", § 5 ust. 2 w zakresie wyrazów "przedszkolu" oraz "§ 3 ust. 1", § 7 i § 8 uchwały Rady Miejskiej Białogardu z dnia 14 lipca 2010r. Nr LXVI/456/10. Powyższe nie zmienia jednak faktu, iż uchwała Nr LXVI/456/10Rady Miejskiej w Białogardzie z dnia 14 lipca 2010r. nie przewidywała już niezgodnej z prawem regulacji dotyczącej opłat za świadczenia przedszkoli publicznych i jednoczenie spowodowała utratę mocy uchwały z dnia 25 listopada 2009r. Według Prokuratora utrata mocy zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej Białogardu z dnia 25 listopada 2009r. uzasadnia cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Prokurator skorzystał tym samym z przysługującego mu uprawnienia do rozporządzania przedmiotem tego postępowania oraz uprawnieniami procesowymi jakie przysługują mu na mocy przepisów procesowych. Skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże - co do zasady - sąd (T.Woś, H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Komentarz. Warszawa 2009, str. 372-373). W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie, nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla sądu wiążąca. Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. cofnięcie skargi powoduje skutek w postaci umorzenia postępowania. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdzając wskazanych powyżej przesłanek uznał cofnięcie skargi za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło