II SA/Sz 505/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Agata Banc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi J. M. o wymierzenie Dyrektorowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej grzywny z tytułu niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 9 kwietnia 2003 r. (sygnatura akt 1514/02) w przedmiocie kwatery stałej: I wymierza Dyrektorowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych, II zasądza od Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na rzecz skarżącego J. M. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ skarżący J. M. w dniu [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się wymierzenia Dyrektorowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej grzywny z tytułu niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 9 kwietnia 2003r. /sygn. akt SA/Sz 1514/02/. W uzasadnieniu skargi podniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2003r. uchylił decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] w przedmiocie kwatery stałej. Organ administracyjny nie wykonał orzeczenia Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów /§ 6 art. 154 P.p.s.a/. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w okresie trzech kwartałów [...] - jak wynika to z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] - wyniosło [...] zł /Dz.Urz. GUS 04.11.59/. Organ pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym decyzje, jeżeli nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu, prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminu określonego w ustawie np. w art. 35 kpa. W rozpoznawanej sprawie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2003r. /sygn. akt SA/Sz 1514/02/ Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie uchylił decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] w przedmiocie kwatery stałej. Z uwagi na treść wyroku, organ I instancji powinien był w terminie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego ponownie rozstrzygnąć sprawę w przedmiocie, w którym postępowanie zostało wszczęte. Wyrazem rozstrzygnięcia sprawy jest wydanie właściwego aktu administracyjnego. Skarżący wezwał organ do wykonania wyroku /vide pismo skarżącego z [...] k-14 akt sądowych/ jednakże organ nie wydał żadnego aktu kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Zainicjonowane przez Sąd postępowanie mediacyjne również nie doprowadziło do zawarcia ugody, jak też mimo deklaracji złożonej do protokołu posiedzenia mediacyjnego organ nie wydał decyzji ani żadnego innego aktu administracyjnego do dnia wyrokowania przez Sąd. W tych okolicznościach, Sąd uznał skargę za zasadną, co z uwagi na znaczny czasokres pozostawania organu w bezczynności dało podstawę do wymierzenia temu organowi grzywny oscylującej w granicach dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim. Dlatego Sąd orzekł jak w pkt I sentencji na podstawie art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach /pkt II sentencji/ orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.