II SA/Sz 505/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi na pismo Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. L. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...], w którym organ ten poinformował K. G. i J. G. oraz B. G. i L. G., że ich skarga 10 sierpnia 2012 r. w sprawie odmowy dostarczenia dokumentów do umowy najmu lokalu przy ul. [...] oraz wyjaśnienia sprawy podatku od nieruchomości nie zasługiwała na uwzględnienie. Pismo to wydano na podstawie art. 237 § 3 i art. 238 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.) – dalej "K.p.a.". W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ponieważ pismo będące przedmiotem skargi stanowi zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powszechnej złożonej na podstawie art. 227 i następnych K.p.a., które nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., oraz w sprawach w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a.). L. G. wniósł skargę na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] r. informujące o sposobie załatwienia skargi z dnia 10 sierpnia 2012 r. złożonej w trybie działu VIII K.p.a. Stosownie do treści art. 237 § 3 K.p.a. skarga złożona w trybie działu VIII tej ustawy podlega załatwieniu przez zawiadomienie osoby, która złożyła skargę, o sposobie jej załatwienia. Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać oznaczenie organu od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi, przy czym zawiadomienie o odmownym załatwieniu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o treści art. 239 K.p.a. (art. 238 § 1 K.p.a.). Tryb skargowy z działu VIII K.p.a. jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie (zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi) nie daje podstaw do uruchomienia dalszego postępowania instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego ani postępowania przed sądem administracyjnym. Tryb skargowy nie jest objęty kognicją sądów administracyjnych. Sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do spraw w których możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Możliwości wniesienia takiej skargi nie przewiduje ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani przepisy szczególne. Stosownie do art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Potrzeba zastosowania tego przepisu zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 P.p.s.a. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5a jest niedopuszczalne. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w sprawie, w której wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne, wniosek ten należało oddalić z uwagi na oczywistą bezzasadność wniesionej skargi, na podstawie art. 247 w zw. z art. 258 § 4 P.p.s.a.