II SA/Sz 510/05

Dnia 28 września 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia N S A - Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. J. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] z tytułu nieprzekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. Wymierza Powiatowemu inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] grzywnę w kwocie (...) złotych. II. Zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz P.J. kwotę (...) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] r. P.J. wniósł o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] w maksymalnej wysokości za nie przesłanie, w prawnie zakreślonym terminie, złożonej w siedzibie tego organu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Do wniosku P.J. dołączył kserokopie poniższych dowodów, opatrzonych prezentatamt organów, do których zostały złożone: wniosku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. o udzielenie informacji publicznej; zażalenia z dnia [...] r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]; skargi z dnia [...]r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] złożonej w siedzibie tego organu i adresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zobowiązany przez Sąd do udzielenia odpowiedzi na wniosek zgodnie z art. 54 § 2 w związku z art. 55 § 2 i w związku z art. 64 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zakreślonym przez Sąd terminie, ani później, odpowiedzi nie udzielił. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, którego akt lub czynność jest przedmiotem zaskarżenia, ma trzydzieści dni na udzielenie odpowiedzi na skargę oraz przesłanie jej sądowi wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2 ustawy P.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 powołanej wyżej ustawy. Stosownie do postanowień art. 154 § 6 ustawy P.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że mimo upływu 30 - dniowego terminu do przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie wykonał ciążącego na nim obowiązku. Organ ten nie udzielił także sądowi odpowiedzi na wniosek P.J. o wymierzenie grzywny i nie nadesłał akt administracyjnych, wobec czego Sąd oparł się wyłącznie na dowodach przedstawionych przez stronę wraz z wnioskiem. W tym stanie sprawy, zważywszy na przedłożone przez wnioskodawcę dowody, wniosek P.J. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu w [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. okazał się zasadny. Nie było natomiast podstaw do wymierzenia grzywny w maksymalnej wysokości-- o co wnosił P.J. Orzekając grzywnę Sąd miał na względzie to, że zarówno z materiałów niniejszej sprawy jak i z okoliczności innych spraw sądowo-administarcyjnych znanych Sądowi z urzędu wynika w sposób niepodważalny, że P.J. z przysługującego mu prawa do uzyskania dostępu do informacji publicznej korzysta w sposób nadmierny, zasypując między innymi Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] setkami wniosków dotyczących informacji, które niejednokrotnie mają wprawdzie charakter informacji publicznej, ale dla wnioskodawcy nie mają innego znaczenia poza samą satysfakcją ich uzyskania lub asumptem do podejmowania dalszych kroków prawnych w razie niesatysfakcjonującego sposobu załatwienia wniosku. Właśnie ta ilość i jednostkowe rozdrobnienie informacji będących przedmiotem poszczególnych wniosków dowodzi czynienia nadmiernego i niczym nieuzasadnionego użytku z prawa dostępu do informacji publicznej przez uprawniony podmiot, mającego charakter nadużycia tego prawa. Powyższa konkluzja osłabia wymowę zaniechania organu w stopniu uzasadniającym wymierzenie symbolicznej grzywny. Z powyższych względów należało postanowić jak w pkt I postanowienia na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt II postanowienia) orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 tej samej ustawy.