II SA/Sz 512/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Włodarczak – Siuda po rozpatrzeniu w dniu 21 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Decyzją z dnia [...]. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpoznając odwołanie B. M. od decyzji Burmistrza z dnia [...]. Nr [...] w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych w gminie - umorzyło postępowanie odwoławcze z uwagi na brak interesu prawnego odwołującej. B. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję Kolegium wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a." przewiduje możliwość wydania przez Sąd, na wniosek skarżącego, postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności organu administracji publicznej, objętego kontrolą sądowoadministracyjną w związku ze skargą do tego sądu. Przesłanką uwzględnienia wniosku w tym zakresie jest istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w następstwie wykonania danego aktu/decyzji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005 r., I OZ 371/2005, Lex Polonica Nr 402363). W świetle powyższego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Charakteru takiego nie posiadają orzeczenia procesowe, które kończą postępowanie administracyjne bez merytorycznego rozpoznania odwołania, a do takich można zaliczyć decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego– stwierdzającą, że podmiot, który wniósł odwołanie – nie ma interesu prawnego do występowania w sprawie w charakterze strony. Skoro zaskarżony w niniejszym postępowaniu akt nie posiada atrybutu wykonalności, zatem nie podlega wstrzymaniu w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. jest bowiem rozstrzygnięciem, które nie nadaje stronie jakichkolwiek uprawnień, ani też nie ustala obowiązków o charakterze materialnoprawnym. Ponadto podkreślić należy, że skoro zaskarżona decyzja nie kreuje żadnego węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu, to tym samym nie może stworzyć zagrożeń, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w postanowieniu.