II SA/Sz 517/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lutego 2009 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na rzecz adwokata K. M. kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) obejmującą kwotę należnego podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Dnia [...] r. M. C. złożył wniosek o przyznanie mu dodatku mieszkaniowego. Decyzją z dnia [...] r., wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Koordynatora Zespołu ds. dodatków mieszkaniowych w Ośrodku Pomocy Rodzinie, przyznano mu dodatek mieszkaniowy na okres [...] miesięcy, tj. od dnia [...] r. do dnia [...] r., w kwocie [...] zł miesięcznie. Od decyzji tej M. C. odwołał się wskazując, że z załącznika do decyzji wynika, że organ przyjął kwotę [...] zł jako miesięczne wydatki wnioskodawcy za lokal. W potwierdzonym i przyjętym wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego kwota ta wynosiła natomiast [...] zł. W piśmie z dnia [...] r., które wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, odwołujący dodatkowo wyjaśnił, że wniosek złożył dnia [...] r. ze względu na konieczność wyjazdu. Wskazał również, że Ośrodek Pomocy Rodzinie "skorygował samodzielnie czynsz". Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu SKO stwierdziło, że kwota dodatku mieszkaniowego została wyliczona w sposób prawidłowy. Odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu wskazało, że do wyliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki za ostatni miesiąc, to jest za miesiąc, w którym składany jest wniosek. Organ I instancji zatem prawidłowo, działając na podstawie art. 7 i 77 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), uzupełnił materiał dowodowy i ustalił wydatki z ostatniego miesiąca. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. C. stwierdził, że to nie strona składająca wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego określa wydatki. Jego zdaniem, wydatki na lokal zostały ustalone błędnie. Skarżący wskazał, że zasadą jest stosowanie rozwiązań korzystniejszych w ramach prawa. Stwierdził również, że gdyby organ I instancji zwlekał z wydaniem decyzji w jego sprawie, to doprowadziłoby to dalszego "uszczuplania" dodatku mieszkaniowego. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. SKO wskazało, że M. C. wypełnił wniosek o przyznanie mu dodatku mieszkaniowego w [...] r. Dane w nim zawarte, w tym kwotę wydatków na mieszkanie, potwierdził zarządca domu. Wniosek został jednak złożony w [...] r. Należało zatem zdaniem SKO przyjąć wymiar czynszu z miesiąca [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że dodatek mieszkaniowy, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych z dnia 21 czerwca 2001 r. (Dz. U. Nr 71, poz. 734, ze zm.) przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Wysokość tego dodatku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 12% dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie dwuosobowym (jak w przypadku skarżącego). Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, jego wysokość łącznie z ryczałtem na zakup opału, nie może przekraczać 70 % wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 70 % faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni. Wyliczenia zawarte w załączniku do decyzji organu I instancji pozwalają na stwierdzenie, że kwota dodatku mieszkaniowego została, przy przyjęciu kwot wskazanych w załączniku, ustalona w sposób prawidłowy i zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami w kwocie [...] zł miesięcznie. W zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie zatem utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Podstawowy zarzut skarżącego odnosi się do przyjęcie przez Ośrodek Pomocy Rodzinie kwoty [...] zł, a nie [...] zł jako kwoty miesięcznych wydatków wnioskodawcy na lokal. Należy zatem podkreślić, że choć skarżący M. C. wypełniał wniosek o przyznanie mu dodatku mieszkaniowego w miesiącu [...] to złożył go dnia [...] r. Zgodnie natomiast z pouczeniem zawartym we wzorze wniosku (będącego załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.) w przypadku łącznej kwoty wydatków za ostatni miesiąc chodzi o miesiąc, w którym składany jest wniosek. Skoro zatem wniosek został złożony przez skarżącego w dniu [...] r. organ zasadnie przyjął kwotę obowiązującą od miesiąca [...]. W rozpoznawanej sprawie organ nie był uprawniony do uwzględnienia kwoty poświadczonej przez zarządcę domu gdyż kwota ta, co wynika z wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, była kwotą obowiązującą w [...]. Fakt złożenia wniosku przez skarżącego w [...] powodował po stronie organu konieczność przyjęcia kwoty, która obowiązywała już w tym miesiącu. Decydujące znaczenie przy przyznaniu kwot dodatku mieszkaniowego ma bowiem, oprócz spełniania warunków określonych art. 2 – 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, termin złożenia wniosku. Skoro zatem skarżący złożył go w dniu [...] r. to nie może kwestionować wyliczenia kwoty dodatku mieszkaniowego obliczanego według danych obowiązujących już w miesiącu złożenia wniosku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Koordynatora Zespołu ds. dodatków mieszkaniowych Ośrodka Pomocy Rodzinie słusznie wskazało, że nie można mówić o naruszeniu prawa przez organ I instancji, który rozpatrując sprawę uzupełnił materiał dowodowy i ustalił wydatki z ostatniego miesiąca (tj. zgodnie z pouczeniem, miesiąca, w którym złożony został wniosek). Należy bowiem wskazać, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 kpa, w toku postępowania organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Natomiast zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Wskazuje się w doktrynie, że "w treści tych przepisów zawarta jest podstawowa cecha postępowania administracyjnego, nakładająca na organy administracji obowiązek zachowania aktywnej postawy podczas całego postępowania wyjaśniającego. Aktywność ta winna być rozumiana jako obowiązek organu wykorzystania w sprawie wszystkich dowodów znanych mu z urzędu, poszukiwania innych (nowych) dowodów na potwierdzenie określonych faktów z wykorzystaniem dostępnych źródeł dowodowych, a także dopuszczenia wszystkich środków dowodowych zgłaszanych przez stronę lub innych uczestników postępowania, o ile mają one istotne znaczenie dla sprawy." (G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Komentarz do art.77 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071), [w:] G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1-103, LEX, 2007). Przyjęcie przez organ, działający w ramach wskazanych zasad, kwoty obowiązującej w miesiącu złożenia wniosku było zatem właściwe. Odnosząc się natomiast do zawartego w skardze do WSA twierdzenia skarżącego, iż zwlekanie przez organ I instancji z wydaniem decyzji spowodowałoby dalsze zmniejszenie kwoty dodatku mieszkaniowego, uznać trzeba, że nie jest ono zasadne. Należy bowiem wyraźnie powtórzyć, że przyjęcie przez organ I instancji kwoty za miesiąc [...] nie wynikało z rozpatrywania sprawy w tym miesiącu, ale z samego faktu złożenia wniosku przez M. C. dnia [...] r. Wskazać również należy, że na gruncie ustawy o dodatkach mieszkaniowych terminy załatwiania spraw zostały sprecyzowane przez art. 7 ust.7, który stanowi, że decyzja w sprawie dodatku mieszkaniowego powinna być wydana w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku. W rozpatrywanej sprawie decyzja została wydana z zachowaniem tego terminu. Należy zatem uznać, że kwota przyznanego skarżącemu dodatku mieszkaniowego została ustalona w sposób prawidłowy a zawarte w skardze zarzuty nie znalazły uzasadnienia. W powyższym stanie rzeczy skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 wyżej wskazanej ustawy w związku z §18 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).