II SA/Sz 517/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 listopada 2010r. sprawy ze skargi W. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [..] decyzją z dnia [...] r., nr[...] , na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U z 2006 r. Nr 156, poz.1118 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), nakazał W. D. rozbiórkę wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę budynku gospodarczego – garażu, zlokalizowanego na działce nr[..] w obrębie [...] , gmina [..] na posesji nr [..] przy ul. [...] w [...] . W uzasadnieniu decyzji, organ I instancji podał, że podczas przeprowadzonych w dniu 21 maja 2008 r. oględzin działki nr [..] stwierdzono, że na jej terenie, w miesiącu kwietniu 2008 r., wybudowany został w stanie surowym zamkniętym budynek gospodarczy-garaż, o wymiarach 5,07 m x 5,03 m i wysokości od 2,70 m do 3,15 m. Jest to obiekt jednokondygnacyjny, konstrukcji murowanej, przekryty dachem jednospadowym płaskim o konstrukcji drewnianej, pokryty blachą falistą na deskowaniu. Obiekt dobudowany został do istniejącego budynku gospodarczego stodoły i jest zlokalizowany na granicy z działką sąsiednią o nr [..] w obrębie[...] , gmina [..] . Dalej organ I instancji podał, że budowę budynku gospodarczego-garażu na działce nr [...] , oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] symbolem [..] , można było rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, bowiem budowa ta nie była zwolniona z obowiązku uzyskania decyzji na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W związku z powyższym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinku postanowieniem z dnia 26 czerwca 2008 r., wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane, wstrzymał prowadzenie robót i nakazał inwestorowi przedłożenie w terminie do 15 września 2008 r. następujących dokumentów w celu doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem: 1) zaświadczenia Wójta Gminy [...] o zgodności budowy budynku gospodarczego – garażu, na działce nr [...] w obrębie [...] , gm. [...] z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 3) oceny technicznej o prawidłowości wykonania dotychczasowych robót budowlanych, 4) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestor nie wywiązał się w terminie z nałożonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] obowiązków co spowodowało wydanie przedmiotowej decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu. Odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] złożył W. D., ponosząc, że w tym samym miejscu stał budynek, tylko z drewna. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie decyzją z dnia 15 kwietnia 2010 r., nr[..] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1078 ze zm.) oraz art. 48 ust.1 w związku z ust. 4 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przywołał treść przepisów art. 28 ust. 1, art. 30 ust.1 pkt 1, art. 29 ust. 2 pkt 1 art. 3 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którymi roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 21-31, w których mowa o przypadkach odstępstw od tego obowiązku. Roboty budowlane polegające na remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków, nie wymagają pozwolenia na budowę, lecz zgłoszenia. Przy czym przez remont należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych, polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji. Dalej organ odwoławczy podał, że analiza zebranego przez organ powiatowy materiału dowodowego, w szczególności dokumentacji zdjęciowej, wskazuje jednak, że inwestor dokonał rozbiórki obiektu, a następnie odbudowy. Wykonane przez W. D. roboty budowlane wykraczają poza ramy remontu, na wykonanie którego wymagane jest zgłoszenie. Natomiast na wykonanie robót budowlanych polegających na odbudowie obiektu budowlanego wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Inwestor takiego pozwolenia nie uzyskał, tym samym kwestionowany obiekt budowlany stanowi samowolę budowlaną. Organ II instancji wskazał dalej, że wobec stwierdzenia wykonania samowoli budowlanej organ powiatowy nałożył na skarżącego, na podstawie art. 48 ust. 3 w związku z ust. 2 cyt. ustawy Prawo budowlane, obowiązek przedłożenia w określonym terminie wymaganych prawem dokumentów. Wobec nie zrealizowania powyższego obowiązku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinku obowiązany był wydać na podstawie art. 48 ust. 1 ww. ustawy nakaz rozbiórki kwestionowanej samowoli budowlanej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł W. D. prosząc o pozytywne rozpatrzenie sprawy. W treści skargi podał, że od kiedy kupił całe gospodarstwo, działka była zabudowana starym, walącym się drewnianym budynkiem. Zdaniem skarżącego miał prawo na własnym terenie wyremontować swoją własną szopę na własne potrzeby. W odpowiedzi na skargę, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ogranicza się do badania zgodności orzeczenia z prawem. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Skargę uznać należało za nieuzasadnioną, nie zachodzą, bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego lub z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na gruncie niniejszej sprawy należy wskazać, że materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Zgodnie z art. 28 ust. 1, roboty budowlane - do jakich w myśl art. 3 pkt 6 należy: budowa (czyli wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego), przebudowa (czyli wykonywaniu robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego) oraz montaż, remont lub rozbiórka obiektu budowlanego, co wynika z art. 3 pkt 7 i 7a tej ustawy - można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31 tej ustawy. W przepisach art. 29-31 ustawy Prawo budowlane wymienione są enumeratywnie budowy oraz rodzaje robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę, a ewentualnie zgłoszenia właściwemu organowi. Wykonanie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia bądź zgłoszenia oznacza, że zostały wykonane w ramach samowoli budowlanej. Zdaniem Sądu organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i dokonały właściwej oceny prawnej w przedmiotowej sprawie. Działania inwestora prowadzone na spornym obiekcie to roboty budowlane, które należało zakwalifikować jako budowę. Prace te zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane inwestor mógł rozpocząć dopiero na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosując tryb przewidziany w art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego rozpoczął proces legalizacji popełnionej samowoli budowlanej. Wydał w dniu 26 czerwca 2008 r. stosowne postanowienie, w którym nakazał inwestorom przygotowanie odpowiednich dokumentów (zaświadczeń, projektu budowlanego, oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane), wyznaczył termin ich przedłożenia do dnia 15 września 2008 r. Skarżący odebrał to postanowienie w dniu 27 czerwca 2008 r., zatem termin do wykonania nałożonych obowiązków był realny. W przypadku, gdyby skarżący miał uzasadnione powody niedotrzymania terminu, mógł się również ubiegać się o przedłużenie tego terminu. Należy podkreślić, że skarżący pomimo prawnej możliwość zalegalizowania kwestionowanej samowoli budowlanej, przez wykonanie obowiązków nałożonych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 26 czerwca 2008 r., nie podjął jakiejkolwiek próby wykonania nakazanych obowiązków i z szansy tej nie skorzystał. W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego zobowiązany był w myśl art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, wydać nakaz rozbiórki. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.