II SA/Sz 518/07

POSTANOWIĘ NIE Dnia 15 czerwca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia na bezczynność Rady Miasta postanawia: odrzucić skargę A. T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 1, art. 37 w związku z art. 123 oraz art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego, uznającą za niedopuszczalną skargę A. T. z dnia [...]r. i umarzającą postępowanie wywołane wniesieniem zażalenia na bezczynność Rady Miasta . Skarżąca w tej skardze wniosła, m.in. o uchylenie zaskarżonej decyzji, przywrócenie terminu na złożenie sprostowania w złożonej skardze poprzez wskazanie, jako strony Prezydenta Miasta w miejsce Rady Miasta . W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze przedstawiło stan faktyczny sprawy, z którego wynika, że pismem z dnia [...]r. A. T. skierowała za pośrednictwem Rady Miasta zażalenie -skargę na bezczynność Rady Miasta w sprawie wniosku z dnia [...]r. i wniosła o wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osoby lub osób odpowiedzialnych za zaistniały stan rzeczy z uwagi na okoliczność, że udzielona skarżącej odpowiedź z dnia [...]r. nie może zostać uznana za odpowiedź na skargę i wniosek. Nadto skarżąca wniosła o wszczęcie w trybie art. 157 § 2 oraz art. 157 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 1, 2, 3 i 7 kodeksu postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z dnia [...]r. o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dokonanego w dniu [...]r. pod numerem [...]. Jak również Skarżąca wniosła na zasadzie art. 77 Konstytucji RP w związku z art. 160 § 1 i 4 Kodeksu postępowania administracyjnego o uznanie odpowiedzialności organu I instancji szkody wyrządzonej skarżącej. Pełnomocnik Prezydenta Miasta udzielając odpowiedzi na powyższe zażalenie - skargę wniósł o oddalenie zażalenia w całości, jako nie znajdującego uzasadnienia faktycznego i prawnego. W uzasadnieniu odpowiedzi zostało podane, że właściwym adresatem zażalenia nie jest Rada Miasta ale organ i instancji tj: Prezydent Miasta . Nadto wskazano, że decyzja o wykreśleniu A. T. nie weszła do obrotu prawnego, ponieważ jak wynika z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego nigdy nie została przesłana skarżącej celem doręczenia, co potwierdzają fakty i dokumenty lub ich brak w aktach, sprawy. Dodatkowo organ stwierdził, że brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji natomiast żądanie wynikające z art. 160 K.p.a. jest chybione z uwagi na uchylenie tego artykułu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że nie jest organem właściwym do rozpatrywania zażaleń na działanie lub bezczynność Rady Miasta . W przedmiotowej sprawie dotyczącej wpisu do ewidencji podmiotów prowadzących działalność gospodarczą organem właściwym do rozpatrzenia sprawy jest Prezydent Miasta . Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę pismem z dnia [...]r. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści skargi do Sądu i zaskarżonej decyzji wynika, że przedmiotem skargi do Sądu jest akt Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydany po rozpatrzeniu środka prawnego, który zainteresowana nazwała jednocześnie skargą i zażaleniem, a dotyczącego wniesionego w trybie art. 37 § 1 Kpa zażalenia na bezczynność Rady Miasta . Z powyższego wynika, że skargą do sądu administracyjnego nie została wniesiona na bezczynność organu, lecz na akt wydany w wyniku rozpatrzenia zażalenia na tę bezczynność. Nie wnikając zatem w meritum sprawy stwierdzić trzeba, że skarga taka jest niedopuszczalna, bowiem zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., sąd administracyjny właściwy jest do rozpatrywania skarg na bezczynność organów administracji publicznej i to wyłącznie w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 P.p.s.a., a nie we wszystkich sprawach (np.: dotyczących skarg i wniosków określonych w Rozdziale VIII K.p.a.). Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. – należało skargę odrzucić.