II SA/Sz 52/25
PostanowienieWSA w Szczecinie2025-03-03
Skład orzekający: Marzena Iwankiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od decyzji powinien zostać uwzględniony, jeśli strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, a przyczyną uchybienia był błąd w doręczeniu korespondencji elektronicznej?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, uznając, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Strona samodzielnie wybrała sposób doręczenia korespondencji elektronicznej na adres e-mail sądu, mimo otrzymania pouczenia o prawidłowych sposobach wnoszenia pism, co obciąża ją negatywnymi konsekwencjami. Brak należytej staranności w działaniu strony, która nie podjęła dodatkowych kroków w celu upewnienia się o doręczeniu pisma, uniemożliwia przywrócenie terminu.Stan faktyczny
Strona wniosła sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu (podanie numeru PESEL) i uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni. Strona doręczono wezwanie w dniu 29 stycznia 2025 r., termin upływał 5 lutego 2025 r. Strona uiściła wpis, ale nie uzupełniła braków formalnych. W dniu 6 lutego 2025 r. wniosła o przywrócenie terminu, uzasadniając to niemożnością dostarczenia numeru PESEL pocztą elektroniczną z powodu niezrozumienia odpowiedzi serwera. Jednocześnie podała numer PESEL.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami związanymi z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem pojazdu postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu.
J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w S. sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami związanymi z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem pojazdu.
Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2025 r. Z-ca Przewodniczącego Wydziału II Sądu wezwał wnoszącego sprzeciw do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł i uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, poprzez podanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Nadto Sąd pouczył o treści przepisów art. 46 i 47, art. 70 § 1 i § 2, art. 210 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz o warunkach wnoszenia pism do Sądu oraz o doręczeniach pism przez Sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Przesyłka sądowa zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu wraz ze stosowymi pouczeniami została doręczona wnoszącemu sprzeciw w dniu 29 stycznia 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 12 akt sądowych), a zatem siedmiodniowy termin do wykonania ww. wezwań upływał z dniem 5 lutego 2025 r.
W zakreślonym terminie uiszczono kwotę 100 zł, ale nie uzupełniono wskazanego braku formalnego sprzeciwu.
W dniu 6 lutego 2025 r. J. W. nadał w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu uzasadniając go niemożnością dostarczenia numeru PESEL w terminie pocztą elektroniczną ze względu na niezrozumienie odpowiedzi. Jednocześnie podał swój numer PESEL i załączył wydruk z poczty e-mail zawierający odpowiedź programu pocztowego na korespondencję skierowaną do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Na mocy art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Dokonując w rozpoznawanej sprawie oceny wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu według powyższych kryteriów Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż J. W. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu.
W orzecznictwie przyjmuje się, że uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy zobowiązany do dokonania określonej czynności postępowania nie mógł przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II GZ 499/14, opubl. w Lex nr 1530525).
W przedmiotowej sprawie argumentacja wniosku wskazuje na brak możliwości dostarczenia numeru PESEL drogą elektroniczną i niezrozumienie odpowiedzi serwera pocztowego na korespondencję skierowaną do sądu.
Zdaniem Sądu, powoływanie się na powyższe okoliczności nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że wnoszący sprzeciw wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu otrzymał jasne i prawidłowe pouczenie o warunkach wnoszenia pism oraz doręczenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Wnoszący sprzeciw został powiadomiony zatem, że pisma do sądu administracyjnego można wnieść w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu, która jest zlokalizowana na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP), zaś pisma wysyłane na adres elektroniczny sądu (adres e-mail), czyli z pominięciem elektronicznej skrzynki podawczej sądu, nie wywołują skutków prawnych, które ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiąże ze złożeniem pisma procesowego. Skoro J. W., wbrew treści pouczenia sądowego, zdecydował się na nadanie korespondencji zawierającej numer PESEL na zwykły adres poczty elektronicznej tut. Sądu, zatem uczynił to wyłącznie na własne ryzyko, co oznacza, że obciążają go wszelkie negatywne konsekwencje dokonanego wyboru, w tym braku wpływu e-maila do Sądu. Oceny tej nie zmienia podniesiona przez niego okoliczność, że nie zrozumiał udzielonej mu przez serwer pocztowy odpowiedzi na korespondencję skierowaną do Sądu. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że wnioskodawca dwukrotnie (tj. 4 lutego 2025 r. i 6 lutego 2025 r.) otrzymał zwrotną informację, że wiadomości nie dostarczono w całości na adres [email protected], gdyż wystąpił tymczasowy problem, ale gmail będzie próbował wysłać wiadomość jeszcze przez pewien czas (46 godz.), a następnie zarzuci próby. Zauważyć trzeba, że pierwsza taka wiadomość miała miejsce jeszcze w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, a skoro jednoznacznie i wyraźnie wskazywała na tymczasowe problemy z dostarczeniem wiadomości, to wnioskodawca, jako należycie dbający o własne interesy, powinien był sprawdzić, chociażby poprzez wykonanie połączenia telefonicznego do Sądu, czy wysłana przez niego wiadomość drogą mailową została odebrana. Mógł także nadać przesyłkę z numerem PESEL za pośrednictwem ePUAP (o ile posiadał taką możliwość) lub poczty (w tym ostatnim przypadku osobiście lub korzystając z pomocy osoby trzeciej). Z przedłożonych dokumentów i oświadczeń nie wynika, aby wnioskodawca wykonał jakiekolwiek z ww. działań, co świadczy o niedołożeniu należytej staranności.
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło