II SA/Sz 528/06

WyrokWSA w Szczecinie2006-09-06

Skład orzekający: Danuta Strzelecka-Kuligowska, Henryk Dolecki, Joanna Wojciechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy budynek dobudowany do istniejącego budynku produkcyjnego, wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę, podlega nakazowi rozbiórki na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, nawet jeśli przepisy dotyczące zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę uległy zmianie w trakcie postępowania?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo zastosowały przepisy Prawa budowlanego, nakazując rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku. Miaroajny dla oceny sprawy jest stan prawny obowiązujący w dacie wydania decyzji, a nie w dacie wszczęcia postępowania. Budynek dobudowany do istniejącego budynku produkcyjnego nie jest obiektem wolnostojącym, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nawet w zmienionym brzmieniu, co oznacza, że wymagał pozwolenia na budowę.
Stan faktyczny
Skarżący C. S. i J. T. S. dobudowali do istniejącego budynku produkcyjnego pomieszczenie gospodarcze bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organ pierwszej instancji nakazał rozbiórkę obiektu, a po uchyleniu pierwszej decyzji i ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał nakaz rozbiórki. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżący wnieśli skargę do WSA, argumentując, że budowa nie wymagała pozwolenia na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego i zarzucając naruszenie zasady lex retro non agit oraz błędne stosowanie pojęcia "budynek wolnostojący".
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki Asesor WSA Joanna Wojciechowska Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2006 r. sprawy ze skargi C. S., J. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr[...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budowli o d d a l a skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 48 ust.1 i art. 52 w związku z art. 48 ust 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. Nr 207 z 2003r., poz. 2016 ze zm.) oraz na podstawie art.104 k.p.a. nakazał C. S. oraz J. T. S. rozbiórkę budynku /[...]/, znajdującego się na terenie działki Nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W treści uzasadnienia organ I instancji wyjaśnił, iż zgodnie z art. 48 ust.2 i 3 Prawa budowlanego, nałożył postanowieniem z dnia [...]r. obowiązek przedstawienia odpowiednich dokumentów w celu doprowadzenia istniejącego obiektu (budynku [...]) do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Termin do przedłożenia stosownych dokumentów minął w dniu [...]r. Wymaganych dokumentów zobowiązani nie złożyli. Organ wskazał, iż T. S. w dniu [...]r. oświadczył do protokołu, że w obiekcie Nr [...] znajduje się [...], a obudowa [...] została wykonana w [...]r. Nadto inwestor oświadczył, że nie posiada pozwolenia na jej budowę. Następnie organ I instancji powołał się na treść art. 48 ust. 1, w związku z art. 48 ust 4 ustawy Prawo budowlane. C. S. i T. S. właściciele Spółki Cywilnej "[...]" w [...] złożyli odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odwołaniu wnieśli o uchylenie decyzji z dnia [...]r. oraz uchylenie postanowienia organu I instancji z dnia [...]r. Odwołujący potwierdzili, iż przedmiotowy budynek jest faktycznie dobudowanym do istniejącego budynku produkcyjnego pomieszczeniem gospodarczym o wymiarach [...] m x [...] m, nazwanym [...] ze względu na przeznaczenie tj. [...]. Celem wyprowadzenia [...] na zewnątrz budynku była chęć poprawienia warunków pracy /hałas/. Odwołujący potwierdzili, iż pomieszczenie [...] wybudowano w [...].r i nie występowali o pozwolenie budowlane, ponieważ ich zdaniem nie ciążył na nich taki obowiązek w myśl ówcześnie obowiązującego brzmienia art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Nadto odwołujący powołali się na istniejącą w polskim systemie prawnym zasadą lex retro non agit. Analizowany stan prawny w sprawie, należy ich zdaniem, oceniać w kontekście okresu prowadzonej budowy, a nie z okresu kontroli dokonanej przez Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]r., czy też w okresie późniejszym. Wobec powyższego odwołujący uważają, iż mają podstawy do stwierdzenia, że nie popełnili samowoli budowlanej. Biorąc powyższe pod uwagę budowa pomieszczenia o powierzchni mniejszej niżej [...]m2 nie wymagała pozwolenia na budowę, co czyni zdaniem odwołujących zasadnym wniosek o uchylenie decyzji i postanowień organu I instancji i umorzenie sprawy. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. wydaną na podstawie art. 138 § l pkt l k.p.a. i art. 48 ust. 1 i 4 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania C. S. oraz J. T. S., utrzymał w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Organ II instancji na podstawie akt sprawy wyjaśnił, iż Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził w dniu [...]r. oraz w dniu [...]r. wizję lokalną na działce nr [...] w [...] przy ul. [...]. W jej trakcie stwierdził wybudowanie bez wymaganego pozwolenia na budowę, pomieszczenia ([...]), dobudowanego do istniejącego budynku produkcyjnego w roku [...]. Postanowieniem z dnia [...]r. organ I instancji wstrzymał prace budowlane i nakazał C. S. i T. S., ustalenie wymagań dotyczących niezbędnych zabezpieczeń oraz nałożył obowiązek przedstawienia odpowiednich dokumentów i zaświadczeń. Zobowiązani nie wywiązali się w wyznaczonym terminie z nałożonych we wcześniejszym postanowieniu obowiązków i organ powiatowy wydał, na podstawie art. 48 ust. l i 4, decyzję nakazującą rozbiórkę budynku [...]. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...]r. uchylił w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z uwagi na to, iż sentencja postanowienia dotyczyła wymienionej z nazwy, (będącej w budowie) wiaty magazynowej, natomiast sentencja decyzji o nakazie rozbiórki dotyczy budynku [...]. Następnie organ II instancji wyjaśnił, iż po ponownym rozpatrzeniu sprawy, przy niezmienionym stanie faktycznym sprawy, organ powiatowy stwierdził, iż wybudowany przez C. S. i J. S. budynek [...] został zrealizowany bez wymaganego pozwolenia na budowę. W dniu [...]r. na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, wydał postanowienie wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku [...], znajdującego się na terenie działki nr [...] w obrębie[...] przy ul. [...] w [...] i nakładające obowiązek przedstawienia w terminie [...] dni od otrzymania postanowienia: - zaświadczenia burmistrza miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, - [...] egz. projektu-inwentaryzacji budowlanej, - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, - orzeczenia osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane stwierdzającego, że roboty budowlane wykonane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami i sztuką budowlaną. Zobowiązani nie wywiązali się w wyznaczonym terminie z nałożonych w postanowieniu obowiązków i organ powiatowy wydał, na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 ustawy Prawo budowlane, decyzję nakazującą rozbiórkę budynku [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powołał się na brzmienie art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zgodnie z którym roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30 w/w ustawy, które określają jakich obiektów budowa nie wymaga pozwolenia na budowę, oraz które spośród wymienionych można wybudować dokonując zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru ich wykonania, a ten w terminie 30 dni od dnia doręczenia nie zgłosi sprzeciwu. Zdaniem organu, w oparciu o powołane wyżej przepisy przedmiotowy budynek [...], wymagał uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponieważ inwestor decyzji takiej nie uzyskał, zastosowanie mają przepisy art. 48 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 48 ust 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, organ I instancji wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych i nakłada na inwestora obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie, określonych zaświadczeń i dokumentów w celu doprowadzenia samowolnie wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z prawem. Inwestor z nałożonego obowiązku nie wywiązał się. W takim przypadku, zgodnie z art. 48 ust. 4, stosuje się przepisy art. 48 ust. 1 w/w ustawy, zgodnie, z którymi organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Nadto organ II instancji wyjaśnił, iż przedmiotowy budynek [...] nie jest obiektem wolnostojącym, zatem jako taki nie może być rozpatrywany w kontekście przepisów art. 29 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, na który powołują się skarżący. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powołaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyli za pośrednictwem organu C. S. i J. T. S. wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z dnia [...]r. i umorzenie sprawy ewentualnie przeprowadzenie postępowania mediacyjnego celem wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych powoływanych zarówno w orzeczeniach pierwszej jak i drugiej instancji . Skarżący wyjaśnili, iż budynek [...] ma wymiary [...]m x [..] m tzn. [...] m2 i został wybudowany w ramach innych szerszych prac adaptacyjno-modernizacyjnych. Skarżący stwierdzili, że budynek [...] nie wymaga pozwolenia na budowę i powołali się na treść art. 29 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym od dnia [...]r., zgodnie z którym pozwolenia na budowę nie wymaga budowa budynku gospodarczego, wiat i altan o powierzchni zabudowy do [...]m2, przy czym łączna liczba tych obiektów nie może przekraczać dwóch na każde [...] m2 powierzchni działki. Natomiast zdaniem skarżących organy stosują błędnie w przedmiotowej sprawie pojęcie "budynek wolnostojący", które to pojęcie zostało wprowadzone ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 zmieniającą po raz kolejny prawo budowlane z mocą obowiązującą od dnia 30 maja 2004 r. Skarżący uznali, iż organ zupełnie nie trafnie powołał się na przepis jeszcze nie obowiązujący w dacie kontroli. Ponadto zaniedbał powinności urzędnika państwowego tj. art. 9 kpa informowanie strony o znaczeniu pojęć takich jak obiekt wolnostojący i złamał zasadę lex retro non agit. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielając odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, argumentując, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiono merytoryczną argumentację i prawne uzasadnienie przyjętego rozstrzygnięcia. Organ wyjaśnił, iż pomieszczenie [...] jako pomieszczenie techniczne przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej hali produkcyjnej, nie może być uznane za budynek gospodarczy jak sugerują to skarżący. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 07 kwietnia 2004r. (Dz. U. Nr 109, poz. 1156) zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przez budynek gospodarczy - należy rozumieć budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych. W związku z powyższym zmiany przepisów art. 29 ust. 1 pkt 2, dotyczące budynków gospodarczych, nie mają znaczenia w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem oraz w granicach rozstrzygania Sądu zakreślonych w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna, a zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa zarówno materialnego jak i procesowego. Z akt sprawy wynika bezspornie, iż na działce Nr [...] przy ul. [...] w [...], C. S. oraz J. T. S. w roku [...] dobudowali do istniejącego budynku produkcyjnego bez wymaganego pozwolenia budynek [...], fakt ten skarżący potwierdzili do protokołu z przeprowadzonej wizji lokalnej z dnia [...]r. Organ I instancji na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlanego, postanowieniem z dnia [...]r. zobowiązał inwestora do przedłożenia odpowiednich dokumentów i zaświadczeń w celu legalizacji samowoli budowlanej. Ponieważ inwestor z nałożonego obowiązku nie wywiązał się przepisy art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane obligowały do wydania orzeczenia o nakazie rozbiórki przedmiotowego obiektu. Wydana przez organ powiatowy decyzja z dnia [...]r. nakazująca rozbiórkę [...] została uchylona do ponownego rozpatrzenia decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., z powodu błędu w oznaczeniu budynku, co do którego nałożono obowiązek wstrzymania robót budowlanych. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy decyzją organu I instancji z dnia [...]r. nakazano rozbiórkę przedmiotowego obiektu, a decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. W przedmiotowej sprawie sporną kwestią, pozostaje ustalenie, czy organy nadzoru budowlanego wydały rozstrzygnięcia z prawidłowym zastosowaniem przepisów Prawa budowlanego ze względu na czasokres obowiązywania tych przepisów. W ocenie Sądu dla podjęcia decyzji o rozbiórce obiektu [...] były wiążące dla organu przepisy prawa materialnego obowiązujące w dacie wydania rozstrzygnięcia. Wbrew twierdzeniom skarżących przepisy nie wiążą z datą wszczęcia postępowania podstawy faktycznej i prawnej rozpoznania sprawy, miarodajny jest w tym zakresie stan obowiązujący w dacie wydania decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2000r., sygn. akt V SA 283/00 opublikowany w LEX Nr 50110). Nie doszło zatem do naruszenia zasady lex retro non agit. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016) ze zmianami wprowadzonymi między innymi ustawą z dnia 16 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 93 poz. 888). Art. 2 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy z 16 kwietnia 2004r. wprowadził zasadę, że do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy (tj. przed dniem 31 maja 2004r. - art. 4 tej ustawy), a nie zakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy tej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2-4. Powołana ustawa o zmianie ustawy - Prawo budowlane zgodnie z art. 1 ust 1 pkt 9 wprowadziła zmianę brzmienia art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, w ten sposób, że "pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolnostojących budynków gospodarczych, wiat i altan o powierzchni zabudowy do 10 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów nie może przekraczać jeden na każde 500 m2 działki, a powierzchnia działki nie może być mniejsza niż 500 m2". Bezspornie budynek [...] nie jest obiektem budowlanym wolnostojącym, o którym mowa w art. 29 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji. Jest to budynek dobudowany do istniejącego budynku produkcyjnego. Dalsze rozważania w przedmiocie, czy budynek [...] można zaliczyć do budynków gospodarczych nie będą miały już znaczenia w rozpoznawanej sprawie. Reasumując należy przyjąć, iż istniały podstawy prawne do wydania przez organ postanowienia z dnia [...]r., którym nałożono na skarżących między innymi obowiązek przedłożenia w terminie [...] dni od dnia otrzymania orzeczenia, odpowiednich dokumentów w celu doprowadzenia istniejącego obiektu do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Ponieważ C. S. oraz J. T. S. nie wykonali nałożonych obowiązków została wydana decyzja zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nakazująca rozebrać budynek [...] znajdujący się na terenie działki nr [...] w obrębie [...], przy ul. [...] w [...]. Mając powyższe na uwadze należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło