II SA/Sz 540/15
PostanowienieWSA w Szczecinie2017-11-28
Skład orzekający: Monika Bieńkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, złożony przez stronę, której już przyznano takie prawo w poprzednim postępowaniu, podlega umorzeniu jako zbędny?Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne. W sytuacji, gdy stronie zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, a prawo to nie zostało cofnięte ani nie wygasło, ponowne żądanie ustanowienia adwokata czyni dalsze postępowanie w tej kwestii zbędnym i uzasadnia jego umorzenie.Stan faktyczny
Skarżący R. S. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, mimo że wcześniej przyznano mu takie prawo postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. Wyznaczony adwokat uczestniczył w rozprawie i sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd uznał, że ponowny wniosek jest zbędny, ponieważ prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zostało już przyznane i nie zostało cofnięte.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie wszczęte ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym ponownego wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 540/15, wydanym
w wyniku rozpoznania wniosku z dnia 26 kwietnia 2017 r., starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie przyznał R. S. prawo pomocy, poprzez ustanowienie adwokata.
Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S. w związku z ww. postanowieniem wyznaczył adwokata A. N. pełnomocnikiem
z urzędu skarżącego R. S. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 540/15.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego uczestniczył w rozprawie sądowej w dniu 17 sierpnia 2017 r., podczas której oświadczył, że podtrzymuje skargę R. S. w całości oraz wnosił o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (vide: protokół rozprawy, k. 236). Pełnomocnik ten sporządził opinię z dnia 3 października 2017 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 17 sierpnia 2017 r. oddalającego skargę R. S. na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] r. (vide: k. 258).
W dniu 18 października 2017 r., skarżący R. S. zwrócił się z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
Starszy referendarz sądowy, oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy, zważył:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.), a w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Natomiast w myśl art. 249a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż zbędne okazało się rozpatrzenie kolejnego żądania ustanowienia adwokata zawartego we wniosku z dnia 18 października 2017 r. Jak bowiem wynika z akt sprawy, skarżącemu postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata i nie zostało cofnięte, co oznacza, że skarżący jest reprezentowany przez pełnomocnika w całym postępowaniu sądowym, włącznie z postępowaniem kasacyjnym. Wyznaczony pełnomocnik podjął już czynności na rzecz strony, występując na rozprawie sądowej i popierając w całości skargę.
W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika, zatem przysługujące już uprawnienie nie może być przyznane ponownie, co czyni postępowanie w tej kwestii zbędnym.
Z tego względu, na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy należało umorzyć postępowanie w sprawie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika, o czym orzeczono jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło